گزارش وقوع پنومونی بینابینی در سمور آبی

مقدمه: سمور آبی یکی از گونه های در معرض تهدید و قابل توجه حیات وحش می باشد که به علل مختلف نظیر کم شدن طعمهها، شکار بیرویه، آلودگی ناشی از سموم کشاورزی به خصوص سموم کلره، بیماری های گوناگون، آلودگیهای صنعتی و سیلابها، جمعیت آن به سرعت رو به کاهش گذاشته و در بعضی از مناطق به کلی نابود شده است. در حال حاضر بیشترین جمعیت شنگ در تالابها و رودخانههای شمال و غرب کشور مشاهده میشود ولی در مناطق جنوبی به خصوص تالابهای خوزستان مانند هورالعظیم و شادگان جمعیت آن به شدت کاهش یافته است. پنومونی می تواند علل مختلف ویروسی، باکتریایی، انگلی و قارچی داشته باشد که در حیوانات حیات وحش خصوصا در سمور آبی که در تالاب ها زندگی می کند، می تواند موجب مرگ حیوان شود.روش کار: حیوان به طور اتفاقی در یکی تالاب های شمال کشور در رودسر بصورت مرده پیدا شد. در بررسی های کالبد گشایی ریه ها حالت ارتجاعی داشته و قوام اسفنجی خود را از دست داده بودن همچنین بافت ریه متورم، ادماتوز و دارای پتشی های منتشر بود .پس از کالبد گشایی پس از مرگ حیوان، از ریه نمونه برداری شد و تحت روش های هیستوپاتولوژی رنگ آمیزی و لام تهیه شد و مورد بررسی قرار گرفت که بیانگر ضایعاتی در ریه بود که می تواند یکی از علل مرگ حیوان باشد.بحث و نتیجه گیری: بعد از بررسی های هیستوپاتولوژی ریه مشخص شد پنومونی بینابینی توسعه قابل توجهی پیدا کرده بود و ضخیم شدن دیواره الویولی به وسیله نفوذ سلول های التهابی نظیر لنفوسیت و سایر سلول های تک هسته ای و پرخونی و نکروز پنوموسیت ها در ریه بیانگر این ضایعه بود که می تواند یکی از علل مرگ این حیوان باشد که بخشی از زندگی خود را در درون تالاب ها می گذراند. با توجه به گسترده بودن ضایعات ریوی احتمال بروز آسیب شدید ریوی و عفونت های ثانویه باکتریایی و آسیب های ناشی از پنومونی مانند هایپوکسی دور از ذهن نمی باشد که می تواند زندگی حیوان را به مخاطره انداخته باشد.

کلیدواژه ها:

سمور آبی ، پنومونی بینابینی ، حیات وحش ، ریه