بررسی سیرتاریخی شکل گیری اجتهاد و تقلید از آغاز تا کنون

در همهقرون و اعصار دانش های مختلف مرهون تفکر و اندیشه انسان است . آدمی با تفکر و استدلال پیرامون موضوعات مختلف توانسته است دنیای جدیدی را بروی علوم بازکند و سعادت و رستگاری خود را در سایه بهرمندی از دستاوردهای دانش بشری بامتکی برقواعد و پایه های محکم علمی هموار سازد اما علیرغم گذشت زمانها و پیچیده شدن نیاز ها و وابستگی علوم به یکدیگر وتلاش عالمان در حوزه های مختلف ، این سوال در ذهن ایجاد می شود آیا سعادت و رستگاری انسان فقط در سایه بهرمند او از مواهب و دستاوردهای علمی ( رفاه دینوی) می باشد، یا اینکه انسان نیازمند آن است که علاوه بر به خدمت گرفتن دستاوردها برای آرامش و آسودگی نیازمند به تبیین حقیقت شرعی زندگی برای هریک از مراحل زندگی است .گذشت زمان نشان داده که انسان علیرغم رسیدن به خواسته ها و مطامع خود ، همیشه در تلاش بوده تا آنچه را که به خدمت گرفته مواضع شرعی آن را نیز برای خود تبیین وروشن نماید. در این زمینه آیات و روایات متعددی وجود دارد که تاکید می نماید جمعی و یا گروهی ویا افرادی از انسانها به بلاد مختلف مهاجرت نمایند تا به کسب علوم دینی بپردازند و سپس مردم خود را از وظایف شرعی آگاه نمایند و این دلالت بر این موضوع دارد که فراگیری علم ، بر عموم امری فرض تلقی شده است در این مقال بر انیم تا بابررسی موجز و گذرا بر سیر تاریخی رشد علوم تخصصا علم دینی با موضوع اجتهاد و تقلید در عصر غیبت را برای مخاطبین خود تبیین نماییم .

کلیدواژه ها:

اجتهاد ، تقلید ، اصول ، فقه ، فقیه ، عصر غیبت