مفهوم و قلمرو نیابت قضایی در دعاوی حقوقی

نیابت قضایی به معنای نمایندگی دادن یک دادگاه به دادگاه دیگر، برای انجام پاره ای اقدامات است. باید بیان کرد اعطای نیابت قضایی الزامی می باشد. فراینداجرای نیابت نیازمند وجود شرایط متعددی می باشد. رسیدگی به دلایل اصولا توسط دادگاهی انجام می شود که به دعوا رسیدگی می نماید. با این حال، درمواردی استثنایی این احتمال وجود دارد که رسیدگی به ادله مزبور به این علت که باید حسب مورد خارج مقر دادگاه رسیدگی کننده به دعوا صورت گیرد، در این صورت برابر مقررات باید به نیابت قضایی روی آورده شود. تسریع روند رسیدگی و ایجاد انعطاف در قواعد صلاحیت دادگاهها از مهمترین مزایای نیابتقضایی است. در خصوص دلیل اقرار، همچنین در مواردی که تنها مبنای صدور رای شهادت شهود، تحقیق محلی و معاینه محل، سوگند باشد مباشرت دادگاه در رسیدگی به دلایل ضروری است و در سایر موارد به گواهی گواهان، تحقیق از مطلعین، انجام معاینه محل، انجام کارشناسی، اتیان سوگند و اجرای حکم قابل نیابت می باشند.

کلیدواژه ها:

نیابت قضایی ، صلاحیت ، حوزه قضایی ، اعطای نیابت ، اجرای نیابت