نگرش و گرایش جامعه میزبان و میهمان به توسعه گردشگری پایدار شهری (نمونه موردی شهر بابلسر)

براساس گزارش های ارایه شده به وسیله سازمان جهانی گردشگری، درآمد اغلب کشورها از گردشگری در سالهای اخیر باسرعتی چشمگیر در حال افزایش بوده است. شهرها دارای جاذبه گردشگری فراوان می باشند و همواره گردشگران زیادیرا به سوی خود جذب می نمایند. لذا توسعه گردشگری پایدارو مدیریت خردمندانه آن نیازمند برنامه ریزی می باشد. هدفمقاله حاضر ارتقاء ظرفیت پذیرش گردشگری شهر بابلسر در راستای توسعه پایدارگردشگری بوده است. این تحقیق از نوعتوسعه ای و روش آن کمی، تحلیلی و مبتنی بر پرسشنامه می باشد. و برای تحلیل پرسشنامه از نرم افزار SPSS استفادهشده است. نتیجه این تحقیق نشان می دهد که گردشگران از امکانات زیر بنایی از جمله راه ارتباطی، پارکینگ، سرویسهای بهداشتی وهمچنین دسترسی به آب آشامیدنی سالم رضایت نداشته اند. و به دلیل ازدحام شدید جمعیت در روزهایتعطیل، وضعیت زیست محیطی این شهر نیازمند توجه جدی می باشد. در مجموع می توان ذکر نمود که تاثیرات منفی ونامطلوب گردشگری در ابعاد مختلف محیطی، اجتماعی و اقتصادی مورد تایید جامعه میزبان ، گردشگران بوده است. ودرمجموع می توان این گونه نتیجه گرفت که به دلیل حجم ورودی گردشگران بیش از ظرفیت پذیرش کالبدی این مقصدگردشگری، جامعه میزبان نیز تاثیرات نامطلوب و منفی گردشگری را در ابعاد مختلف اقتصادی، اجتماعی، محیطیکالبدی احساس نموده اند.

کلیدواژه ها:

جامعه میزبان ، اثرات گردشگری ، گردشگری پایدار ، بابلسر