جایگاه مولفه انعطاف پذیری در طراحی فضاهای آموزشی کودکان

دنیای امروز همزمان با پیشرفت علم و تکنولوژی به سرعت در حال تغییر است و بدیهی ست که علم معماری وساختمان های ساخته شده نیز متاثر از این تغییرات می باشد. بنابراین دستاورد معماران باید به گونه ای باشد کهجوابگوی نیازهای در حال تغییر کاربران، پیشرفت علم و تکنولوژی، تغییرات اقتصادی، اجتماعی، تغییرات آب و هوایی و...باشد. از سویی به دلیل اهمیت دوران کودکی و نقش آن در زندگی فرد نمی توان منکر تاثیر محیط آموزشی در روندیادگیری و شکل گیری شخصیت کودکان شد.این پژوهش سعی دارد راهکارهایی موثر در راستای ساختن محیطی منعطف ارایه دهد که در عین جذابیت برای کودکان،پرورش خلاقیت و کنجکاوی آنان، بتواند با تغییرات در گذر زمان نیز همگام باشد. این راهکارها در سه زمینه تطبیق-پذیری، تنوع پذیری و تغییرپذیری که گونه های اصلی انعطاف پذیری در فضای آموزشی می باشند ارایه شده است. اینپژوهش مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است، رویکردی توصیفی تحلیلی دارد و از لحاظ هدف کاربردی می باشد که برمبنای شناخت روانشناسی محیط یادگیری و دانش آموزان شکل گرفته است.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری ، تطبیق پذیری ، تغییر پذیری ، تنوع پذیری ، فضای آموزشی