رابطه سبک های یادگیری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر اصفهان

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی رابطه سبک های یادگیری با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره دوم متوسطه بود. این پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی بود که بدین منظور با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای، از میان دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر اصفهان در سال تحصیلی 95-1394 تعداد 364 نفر واجد ملاک های ورود به پژوهش ، انتاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه سبک های یادگیری کلب و کارنامه تحصیلی دانش آموزان بود. به منظور تجزیه و تحلیل آماری داده ها نیز از روش تحلیل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از رابطه معنادار بین سبک های یادگیری واگرا، همگرا و جذب کننده با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در سطح خطای 0/001 بود. بنابر یافته های این پژوهش ، سبک های یادگیری دانش آموزان توانسته اند پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را به شکل معنادار پیش بینی نمایند (5 / 0> p). لذا می توان از این یافته ها در جهت ارتقا پیشرفت تحصیلی دانش آموزان بهره برد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، پیشرفت تحصیلی و دانش آموزان