نقدی بر عملکرد نشریات تشکل های غیر دولتی دامپزشکی
محل انتشار: پانزدهمین کنگره دامپزشکی ایران
سال انتشار: 1387
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,020
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
THVC15_810
تاریخ نمایه سازی: 11 مهر 1387
چکیده مقاله:
دامپزشکی ایران با مشکلات و چالش های بسیاری دست و پنجه نرم می کند . مسائلی که بسیاری از آنها در صورت اطلاع رسانی مناسب به بدنه جامعه دامپزشکی می تواند به راحتی از بن بست خارج شود . حضور آنفولانزای فوق حاد پرندگان در ایران ، تصویب لایحه نظام دامپروری با مغایرت های فراوان و در تقابل با قانون سازمان دامپزشکی ، ممنوعیت صادرات میگوی پرورشی به اروپا به دلیل وجود باقیمانده های دارویی ، افزایش موارد ابتلا انسانی به بروسلوز ، بلاتکلیف ماندن طرح پوشش خدمات بهداشتی درمانی دام روستایی ایران از جمله مشکلات دامپزشکی در یک سال اخیر بوده است . مشکلاتی که هر کدام به نوبه خود زمینه ساز بسیاری مسائل دیگر شده و خواهند شد . در این میان نشریات تشکل های غیر دولتی دامپزشکی که اصلی ترین وظیفه آنها اطلاع رسانی صحیح و بی طرفانه صنفی وحرفه ای است ؛ ازگفتن حقایق بازمانده اند . به عنوان نمونه سردبیر یا نویسندگان نشریات جامعه دامپزشکان و فصلنامه نظام دامپزشکی پس از تأیید مجدد حضور آنفولانزای فوق حاد پرندگان در ایران توسط رییس سازمان دامپزشکی و اعلام آن به سازمان جهانی بهداشت دام نیز حتی چند سطری در این باره ننوشته اند و در مقابل تنها دهها تکذیبیه حضور بیماری را چاپ کرده اند . درکنار مشکلات عملکردی این نشریات باید به ضعف ویراستاری ، اشتباهات نگارشی و استفاده از مطالب تفننی و طنز غیر مرتبط با حرفه در آنها اشاره کرد . تیترهایی همچون " مشکلات زوج های جوان را چگونه باید حل کرد " و یا دندانهایتان را سفید کنید . " در شأن مجلات دو تشکل بزرگ دامپزشکی کشور نیست . گویا این نشریات جایگاه خود را با برخی نشریات تخصصی زرد و بی محتوا اشتباه گرفته اند . دراین بین عدم توجه به ابتدایی ترین مسایل در تدوین و چاپ نشریات مذکور قابل تأمل است . چاپ بیش از پانزده عکس رییس سازمان نظام دامپزشکی در یک شماره فصلنامه این ارگان و استفاده از طرحی یکسان برای روی جلد دو شماره نشریه جامعه دامپزشکان که به طور قطع برای اولین بار دربین نشریات چاپی جهان رخ داده است
از موارد قابل ذکر در این زمینه است . در جمع بندی نهایی باید عنوان کرد که به نظر می رسد هیأت مدیره جامعه دامپزشکان و رؤسای سازمان نظام دامپزشکی به دلیل برخی وابستگی ها به بدنه دولتی واجرایی کشورترجیح می دهند که صفحات نشریات و شاید جایگاه شخصی خود را دربین سایرمسئولان با مطالبی که رنگ و بویی از نقد و نظر حتی سازنده و کارآمد داشته باشد خدشه دار نکنند ؛ به همین دلیل هم این نشریات تمایل بسیاری در چاپ مطالب علمی دارند . مطالبی که هر چند ممکن است خوانندگان اندکی در مجموعه یک صنف داشته باشد اما در عین حال مشکلاتی
برای این افراد به همراه نخواهد داشت .
نویسندگان
کامران ملک پور
دامپزشک ، عضو فدراسیون بین المللی روزنامه نگاران* (IFJ)