ساختار شناسی تطبیقی نوشتار در پوسترهای فرهنگی ایران در سه دهه اخیر

عنصر حروف در طی تاریخ طراحی گرافیک به عنوان ابزار و شیوه بیان در کنار دیگر عناصر تصویری همواره مورد توجه بوده است . اما توجه به نوشتار به عنوان روش و رویکرد خاص از قرن بیستم بیان و مفهومی نو و مستقل یافته است. تایپوگرافی جهان از جمله کشور ایران، با ظهور مکتب بین المللی گرافیک قدم در راهی نهاد که زمینه ساز حرکت های نوینی در عرصه طراحی حروف به ویژه طراحی نوشتار پوستر گشت. پژوهش حاضر با هدف بررسی تطبیقی ساختار عنصر نوشتار در پوسترهای فرهنگی دهه 60 تا 80 هجری شمسی در ایران و به منظور شناسایی فنون رایج در تایپوگرافی پوسترهای مذکور می باشد. روش پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی-تطبیقی می باشد. جمع آوری اطلاعات با روش کتابخانه ای و میدانی، با ابزار فیش بردای و کارت مشاهده صورت گرفته است. جامعه آماری شامل پوسترهای فرهنگی ایران در سه دهه اخیر بوده و نمونه گیری تصادفی بود. نتایج پژوهش بیانگر آن است که در سه دهه اخیر، تکنیک های ترکیب حروف در نوشتار پوسترهای فرهنگی، متفاوت می باشد. نظم و ایستایی در دهه 60 بیشتر بوده، ولی در ساختار پوسترهای دو دهه 70 و 80 ، پویایی و تحرک بیشتری دیده می شود. همچنین برخورد آزادانه تری با گریدبندی در دو دهه اخیر شده است.

کلیدواژه ها:

ساختارشناسی ، طراحی حروف ، تایپوگرافی ، پوستر فرهنگی ایران ، سه ده اخیر