بازخوانی اندیشه های احمد فردید

فردید بازگشت به دین را راهکار برون رفت از طاغوت زدگی و غرب زدگی چه در غرب و چه در ایران میداند مسیله به تمام بشریت بر میگردد که در دوره جدید مظهر اسم اجلال و اضلال الهی شده اند و اینک که با رقه هایی از احساس تعالی پدید آمده میباید با تفکر آمادهگر در بازگشایی افق آینده بکوشیم سرنوشت همه انسان ها به هم گره خورده است اگر بپذیریم که دین هسته و گوهر سنت را تشکیل میدهد و اگر پیش فرض فردید اینست که دین اصالت دارد میتوانیم وی را سنت گرا بنامیم تاریخ مرسوم به این مضا بردگی سیر از تعالی به سوی تلانی است سیر نزولی است تاریخ به معنی فردیدی اش به صورت ادوار و اکوار به شکل موقف و میقات و در نسبت انسان با هویت غیب مطلق معنا میدهد نگرش فردید به تاریخ نگرش عرفانی است و تقابل زمان باقی و زمان فانی در ان حفظ شده است آنچه ما تاریخ مینامیم از دریچه نگرش زمان فانی است و آنچه فردید تاریخ مینامد از دریچه نگرش زمان باقی است بنابراین فردید سنت گرا به معنی تاریخی آ نیست با این همه اگر سنت گرایی را به معنی معرفتی آن بگیریم فردید را میتوانیم سنت گرا بنامیم