سنجش پایداری کشاورزی با تاکید بر منابع آب و خاک مطالعه موردی:دهستانهای شهرستان چرام استان کهگیلویه و بویر احمد)

منابع محیطی مولد بخش اعظم کالاها و خدمات واقعی نظام های اکولوژیک می باشند. در این میان، آب و خاک از مهم-ترین نهاده ها در فرآیند تولید محصولات کشاورزی هستند که کیفیت و کمیت آن ها نقش مهمی در میزان عملکرد محصول و رسیدن به امنیت غذایی و توسعه ی پایدار دارند. هدف از انجام این تحقیق، سنجش و ارزیابی پایداری کشاورزی، منابع آب و منابع خاک در شهرستان چرام از توابع استان کهگیلویه وبویراحمد می باشد. روش تحقیق در این بررسی از نوع توصیفی- تحلیلی است و داده ها به روش پیمایشی تهیه شده است. جامعه آماری این تحقیق شامل سرپرستان خانوارهای روستایی دهستان های شهرستان چرام بوده که با استفاده از فرمول کوکران نمونه ای به حجم 384 نفر از بین آنها به صورت تصادفی انتخاب شده است. این تعداد از طریق پرسشنامه که اعتبار آن با استفاده از روش آلفای کرونباخ آزمون شده بود، مورد پرسش قرار گرفتند . در این مطالعه برای تجزیه و تحلیل داده ها ازآمارهای( توصیفی - استنباطی آزمون T تک نمونه ای)) استفاده شده است نتایج تحقیق نشان می دهد شاخص پایداری آب در دهستان پشته زیلایی در شرایط حد متوسط و در دهستان های سرفاریاب و الغچین در شرایط پایین تر از حد متوسط قرار دارد و شاخص پایداری خاک با توجه به نتایج به دست آمده، در هر سه دهستان در شرایط متوسطی می باشد. در حالی که در این شهرستان، شاخص پایداری کشاورزی در دهستان سرفاریاب در وضعیت نامناسب و شرایط پایین تر از حد متوسط و در دهستان های الغچین و پشته زیلایی در شرایط متوسطی قرار دارند.

کلیدواژه ها:

استان کهگیلویه وبویر احمد ، پایداری کشاورزی ، مدیریت آب ، مدیریت خاک