ویژگی های مدیر درنهج البلاغه

سیاست ومدیریت ازمهم ترین دغدغه های انسان است که در اهداف عالی مادی ومعنوی انسان تاثیر بسزایی دارند . درفرمان امیرالمومنین به همه فرمانداران والبته در حکمت ها وسیره عملی ایشان اهداف،احکام ،اخلاق،روش های مدیریتی وویژگی های سلبی واثباتی حاکمان وکارگزاران بعنوان مدیران وکارگردانان اصلی نظام زندگی انسان ها بیان شده است بعد از توصیه به تقوای الهی وتقوای سیاسی که از مصادیق بارز نظارت درونی است ،مسیولان جامعه اسلامی را به توصیه های اخلاقی ونظارت درونی هشدار می دهد واز خطرهای نفس پرهیز می دارد ،در چند و چون پیوستگی به دنیا مسوولان و مدیران می توانند به دو دلیل در دسته نخست گروههای هدف در رهنمودها و هشدارهای حضرت قرار گیرند ، یکی فراوانی امکانات و آفت خیزی قدرت که زمینه ساز غفلت و سرکشی و در نتیجه جدایی ازحوزه خرد گرایی است که داروی آن یاد حق و حساب الهی است .دلیل دوم آنکه زهد و ساده زیستی کارگزاران نقش فرهنگی بسیار موثری در مشی و معیشت مردم بر جای می نهد در نتیجه تنگناهای معمول زندگی آنان را آزار نمی دهد.هرچند این تحقیق بسیار ساده وگذرا از موضوع گذشته است اما مهم ترین نکته این است که از دید امام (ع)نمیتوان فقط کارگزاران و مدیران را مسیول اجرای عدالت دانست بلکه فرد فرد جامعه برای اجرای این اصل حیاتی دارای مسولیت میباشند و این اصل اجرا نمیشود مگر به تنظیم روابط صحیح بین رهبران جامعه و مردم و رعایت حقوق متقابل.زیرا مهم ترین اصل در مدیریت عدالت است.

کلیدواژه ها:

تقوی ، سیادت ، کرامت انسانی ، هنجارهای اخلاقی ، اصل لیاقت