مطالعهی محتوای آنتیاکسیدانی و پلی فنلی پوست گونههای Aloe, AloeVera(آلویه گیاه Saponaria, Aloe Arborenseans)
سال انتشار: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 388
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCFOODI24_435
تاریخ نمایه سازی: 6 اردیبهشت 1396
چکیده مقاله:
پوست آلویهورا دارای ویژگیهای دارویی بسیاری شامل ضدباکتری، ضدسرطان، ضدقارچ بودن و آنتیاکسیدانی است این گیاه با توجه به شرایط آب و هوایی خشک و نیمه خشک کشور می تواند جهت کشت و بررسی انبوه مورد استفاده قرار گیرد. عصارهگیری به روشخیساندن در حلال اتانول 96 درصد انجام شد. میزان کل ترکیبات فنول، فلاونویید و فلاونول عصاره به روش اسپکتروفتومتری تعیینگردید. فعالیت ضد رادیکالی عصاره با آزمون مهار رادیکالهای 2 -2دی فنیل 1-پیکریل هیدرازیل (DPPH (مورد بررسی گردید. مطابق نتایج حاصله مشخص شد که پوست سه گونه گیاه آلویه (آلویهورا, آلویهساپوناریا, آلویه آربورسکنس) حاوی مقادیر قابل توجهی ترکیباتفنلی، فلاونوییدی، فلاونول نمی باشد که به ترتیب عبارتند از: میزان فنل سه گونه به ترتیب در پوست آلویهورا 331/0 ± 110/6 میلی گرمدر گرم, آلویهساپوناریا 454/0 ± 620/6 میلی گرم در گرم, آلویهآربورسکنس 452/0 ± 403/6 میلی گرم در گرم می باشد و میزان فلاونویید سه گونه به ترتیب در پوست آلویهورا 0/88 ± 9/31 میلی گرم در گرم، آلویهساپوناریا 11/8 ± 89/54 میلی گرم در گرم, آلویه آربورسکنس 62/9 ± 84/72 میلی گرم در گرم می باشد و میزان فلاونول سه گونه به ترتیب در پوست آلویهورا 715/0 ± 353/6 میلی گرم در گرم، آلویه ساپوناریا 090/1 ± 520/5 میلی گرم در گرم، آلویه آربورسکنس 740/0 ± 330/4 میلی گرم در گرم می باشد. نتایج این پژوهش نشان داد پوست سه گونه گیاه آلویه از نظر ویژگی های مورد مطالعه (فنل، فلاونویید، فلاونول و DPPH (تفاوت معنی داری با هم نداشتند.
نویسندگان
ندا عابدزاده
دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی علوم و صنایع غذایی، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی صبا، ارومیه
مینو ایلخانی پور
استادیار تغذیه و فیزیولوژی، موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی صبا، ارومیه
صابر امیری
دانشجوی دکترای بیوتکنولوژی مواد غذایی، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :