راهکارهای ایجاد حس مکان در مجتمع های مسکونی از منظر پایداری اجتماعی

رشد شتابان شهرها، افزایش تصاعدی جمعیت شهری و در پی آن ساخت و ساز مسکن در غالب مجتمع های مسکونی و رشد نامناسب و ناهمساز کالبدی به علاوه نگاه کمی گرایانه به عناصر کالبدی، پیامدهایی نظیر از دست رفتن مکان، بیگانگی انسان با مکان و در نهایت کاهش حس تعلق را در پی دارد. از جهتی میتوان گفت پایداری اجتماعی ارتباط مستقیم با کیفیت زندگی انسانها و آداب اجتماعی آنها داشته و از اهمیت بالایی در مجتمعهای مسکونی برخوردار است. ازسویی دیگر حس تعلق مکان یکی از عوامل مهم در ارتباط انسان و محیط است. لذا با توجه به اینکه محیط، یکی از عوامل موثر در حس مکان و احساس تعلق کاربران آن است، این مهم ضرورت انجام مطالعات گسترده در باب شناسایی در جهت بهبود عناصر کالبدی مکان در ابعاد کمی و کیفی کشور را میطلبد. این تحقیق بر اساس روش توصیفی تحلیلی بوده و جمعآوری دادهها از بین کتب و مقالات انجام شده است. نتایج به دست آمده در این تحقیق نشان میدهد که عواملی چون رضایتمندی، امنیت، هویت، مالکیت و خوانایی در ایجاد حس مکان از اهمیت بالایی برخوردار هستند و ارتباط مستقیم میان حس مکان و پایداری اجتماعی در مجتمعهای مسکونی وجود دارد، بطوری که میتوان گفت این دو مقوله میتوانند میزان تاثیرگذاری یکدیگر را کاهش یا افزایش دهند.

کلیدواژه ها:

حس مکان ، پایداری اجتماعی ، مجتمع مسکونی