مقاوم سازی موقت ساختمان ها با استفاده از اعضاء مهاربند متحرک

با توجه به عدم امکان مقام سازی بعضی سازه ها با مهاربند ثابت امکان استفاده از مهاربند متحرک به منظور مقاوم سازی موقت سازه در شش مدل مرسوم از ساختمان های موجود تهران بررسی شد. برای بهسازی این ساختمانها در مواقعی–مانند طول شب که خدمات دهی ساختمان حداقل است- با صرف نظر از خدمات دهی بخشهای غیرضروری ساختمان مانند قاب پنجره ها یا راهروهای فرعی ، فضای مذکور به منظور نصب مهار بند متحرک در مدت زمان بروز خطر احتمالی مورد استفاده قرار می گیرد. در نتیجه آن از 4 تا 79 درصد از اعضایی که سطح عملکردشان کمتر از ایمنی جانی بوده است به سطح عملکرد مذکور رسیده و تغییر مکان نسبی موجود از 25 تا 79 درصد کاهش یافته است. بنابراین استفاده از مهاربند متحرک برای ساختمان هایی که به دلیل محدودیتهای معماری یا مالی امکان مقاوم سازی به روش های مرسوم را ندارند امکان پذیر است.

کلیدواژه ها:

مقاوم سازی ، مهاربند متحرک ، زلزله ، سازه