نقش ذکر در رواندرمانی از منظر قرآنکریم

ذکر به معنی یادآوری در این مقاله مشیر به یکسری أسماء و أورادی است که انسان را به یاد خدا و صفات وی انداخته و سبب آرامش ذکر دارای مصادیق مختلف زبانی، قلبی و عملی است که هر یک از أذکار متناسب با .» ألا بذکرالله تطمئن القلوب « : نفوس میشوداحساسات و حالات مختلفانسان استو هر یکباید متناسب با حال و اوضاع ذاکر برگزیده شوند. برای مصیبت زدگان بلایای طبیعی یاگرفتاران در فراز و نشیب زندگی، معضلات، حالات و احساسات متمایزی پیشمیآید که ضروری است ذکر متناسب با هر یکاز آنها را شناسایی نمود، از هر یکدر موضع مناسب خود بهره گیرد تا اثرش مضاعفگردد. تلقین ذکر و تکرار آن علاوه بر آثار تهذیب نفسو تقویت معارف و تسکین نفوسسبب مشغولیت ذهن و دور شدن از افکار و تخیلات ویرانگر منفی و ناامیدکننده میگردد. توکل و توسل دو بالی است که انسان را تا اوج ملکوت سیر داده و انسان را به نهایت هدف خلقت میرسانند. انسان گرفتار یااگر به خوبی هدایت و » خداوند متعال و أولیاء الله « مصیبتزده به جهت دلسوخته بودن، رقت قلب و شدت نیاز به استمداد و إغاثه ازجهتدهی گردد، فرصتی بیبدیل برای بهرهگیری هرچه بیشتر از این دو بال را دارد. هشدار و تذکر دادن به چنین افرادی برای بهرهوری از این عرصه، وظیفه و مسؤولیتی است که بر دوش اطرافیان و سایر هم میهنان و بخصوص وعاظ، خطباء و مداحان و ... سنگینی مینماید. پس توسط خود مصیبتدیده و اطرافیانش و مبلغان، بتوان بلیه و گرفتاری را به فرصت تعالی و تکامل روح تبدیل کرد و از آن به أحسن وجه در پیشرفت انسانیت سود جست

کلیدواژه ها:

رواندرمانی ، ذکر ، آرامشو سکونت)طمأنینه( ، امید ، تحرک