بررسی رابطه نگرش به یادگیری و تسهیم با رفتارتسهیم دانش در صنعت بانکداری و مالی

هدف از انجام این پژوهش بررسی چگونگی ارتباط میان نگرش به یادگیری و تسهیم با رفتار تسهیم دانش می باشد. یکی از اهداف مدیریت دانش در سازمانها، نفوذ در دانش افراد و تیم هاست تا این دانش به عنوان منبعیبرای کل سازمان و حمایت از سازمان در جهت ایجاد مزیت رقابتی بیشتر، موجود و در دسترس باشد. تسهیم دانش موضوعاتی را که مربوط به رقابت پذیری هستند را در شرکتهای کنونی رشد داده و به ایجاد دانش کمکمی کند. این یک حقیقت شناخته شده است که سازمان ها منابع ارزشمند را از دانش استخراج نشده و ناشناخته به شکل فن و مهارت، فعالیتهای برتر و دانش ویژه به دست می آورند. اثربخشی، بویژه در سازمان های متمایز ودارای واحدهای متنوع به شدت به چگونگی تسهیم دانش بین افراد، تیم ها و یا واحدها وابسته است. اگرچه تسهیم دانش با همکاران ممکن است دشوار باشد اما این امر تاثیر مثبتی در کاهش هزینه های تولید، تکمیل سریع تر پروژه های توسعه ای جدید، عملکرد تیمی، قابلیت های نوآوری و عملکرد سازمان از جمله رشد فروش و درآمد از محصولات و خدمات جدید دارد. به منظور بسترسازی در جهت تشویق افراد برای تسهیم دانش،توجه به نگرش آنان نسبت به یادگیری دانش و تسهیم آن در سازمان به عنوان یک عامل کلیدی در بروز رفتارتسهیم دانش در سازمان شناخته شده و پژوهش های بسیاری این موضوع را تایید نموده است. در این تحقیق با توجه به نتایج پژوهش های پیشین رابطه مستقیم نگرش به یادگیری و تسهیم با رفتار تسهیم دانش مورد بررسی و تایید قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

تسهیم دانش ، مدیریت دانش ، نگرش به تسهیم ، نگرش به یادگیری