هویت پایدار در معماری گذشته ایران

با توجه به کاهش منابع انرژی فسیلی و آلودگی روز افزون محیط زیست، توجه به اندیشه ها ، تفکرات و روش های ساخت بناهای سنتی ضروری می باشد ،زیرا از یکسو باعث حفظ محیط زیست و از سوی دیگر باعث ایجاد آرامش و آسایش ساکنین می شود.معماری بومی که بر اساس اقلیم ، فرهنگ ،مصالح موجود و غیره شکل می گرفته است می تواند الگوی مناسبی برای معماران امروزی باشد.در این مقاله از روش کیفی-توصیفی مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و میدانی استفاده شده است، با این فرض که در معماری سنتی معماری پایدار به طور نسبی رعایت شده ، می خواهیم به این سوال پاسخ دهیم که چگونه می توان از این تجربیات و این معماری ، برای شکل دهی به اصول معماری پایدار در کشور خودمان استفاده کنیم. بعد از تعریف طراحی پایدار و اصول آن به طور مختصر معماری بومی مناطق مختلف ایران با اقلیم های مختلف معرفی شده است و ارتباط آن معماری با انسان و طبیعت بررسی شده است.

کلیدواژه ها:

معماری پایدار ، معماری بومی ، طراحی پایدار ، اصول طراحی پایدار