بررسی اثرات محیط یادگیری دبیرستان دخترانه بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

محیط و فضای فیزیکی که انسان در آن حضور می یابد یکی از گزینه های مورد توجه در جهت پرورش و رشد خلاقیت درانسانهاست. مدارس یکی از فضاهای اصلی حضور افراد در سنین کودکی و نوجوانی در زندگی اجتماعی افراد محسوب میشود. بهره مندی از فضای اموزشی خلاق و پویا در جهت رشد و شکوفایی و پرورش استعدادها و خلاقیت امری ضروری است.لذا مراکز آموزشی بیشتر از فضاهای دیگر مورد توجه می باشند ، ولی متاسفانه علیرغم در خور توجه بودن این مرکز اموزش ،طراحی های معمارانه ای برای این فضاها بعمل نیامده و بیشتر سعی گردیده از مکانهای قدیمی با باز سازی و ایجاداصلاحاتی استفاده گردد. در طراحی بسیاری از فضاهای آموزشی، به جنبه های روحی و روان شناختی دانش آموزان کمترتوجه میشود. به نظر روان شناسان محیط، قرارگاه آموزشی باید به گونه ای طراحی شود که یادگیری در آن آسان و خوشایندباشد. نیاز روز افزون کشور ما به گسترش فضاهای آموزشی همگام با افزایش جمعیت سبب ساخت فضاهایی با کیفیتآموزشی پایین گردیده و اغلب این فضاها با ویژگیهای روان شناختی کودکان و نوجوانان سازگار نیستند. نتیجه تحقیق حاکیاز آن است که دستیابی به این اهداف دیگر نمی تواند در قالب قبلی معماری تیپ مدارس که همان کلاس- راهرو بود قرارگیرد. فضاهای مدارس باید به مانند جشنواره هایی از کنجکاوی ، تخیل، تجسم، بازی سازی و در نهایت مکان خلاق باشد.

کلیدواژه ها:

فضای آموزشی ، مدارس دخترانه ، روانشناسی محیط