رویکردهای نوین در مدیریت استعداد کارکنان و مدیران

استعدادیابی ابزاری برای نشان دادن مشکلاتی که زمانی سازمان در حین جذب و حفظ کارکنان با آن مواجهه هستند روی می دهد این رویکرد سازمان ،باید رویکردی باشد که بر توانایی همگان برای موفقیت تأکید ورزد و به این طریق است که می توان با کارکنان عادی به نتایج غیر عادی دست یافت . البته حرف تازه ایی درباره رویکردهای متنوع مندرج در مدیریت استعداد برای گفتن وجود ندارد . جذب ، حفظ ، انگیزش و التزام ، پرورش کارکنان و طراحی جانشینی منابع انسانی ،اما این رویکردها با تجمع در کنار یکدیگر نوعی کلیت به هم پیوسته تر به وجود می آورند که می توان از آن به عنوان نیروی محرکه ای برای تدوین و اجرای رویکردهای هماهنگ و با حمایت متقابل یکدیگر استفاده نمود ، و به سازمان برای تصاحب و حفظ منابع انسانی مستعد مورد نیاز خویش یاری کند . مدیریت استعداد همان بهره گیری از مجموعه ای یکپارچه از فعالیت هاست برای حصول اطمینان از اینکه سازمان می تواند منابع انسانی با استعداد مورد نیاز خویش را در حال و آینده جذب کند ، بر انگیخته کند و پرورش دهد . هدف ، تضمین گردش استعداد در سازمان است ، با به خاطر سپردن این اصل که استعداد منبع اصلی و عمده شرکت است . برخی مواقع اینگونه تصور می شود که مدیریت استعداد صرفاً با کارکنان اصلی سازمان سر و کار دارد .یعنی کارکنان بلند پرواز . اما بی تردید هر کسی در هر سازمانی استعداد دارد ، حتی اگر برخی بیش از دیگران استعداد داشته باشند فرآیند مدیریت استعداد نباید محدود به تنی چند از کارکنان شایسته گردد. هدف مدیریت استعداد، پرورش و حفظ خزانه استعداد مرکب از نیروی کار ماهر ، ملتزم و متعهد است .از ایجاد مدیریت استعداد می توان به راه های تشخیص استعداد ، روانشناسی استعداد ، خلاقیت و...اشاره نمود همانطور که می دانید زیر بنای استعداد استفاده از ممیزی استعدادیابی ، مدیریت استعداد برای کارکنان دانایی محور، مدیریت با روابط با انسانها می باشد که فرهنگ سازی این زیر بناها مدیریت سیستم های استعداد ها را ایجاد می نماید که تاثیر زیادی برای شناسایی و پرورش استعدادها در هر سازمانیرا دارا می باشد .

کلیدواژه ها:

مدیریت استعداد ، تشخیص استعداد ، روانشناسی استعداد کارکنان