بررسی مقوله نشان داری در سبک های مختلف زبان فارسی بر اساس جدول هسپلمث

واحدهای زبانی در پیکره های متفاوت گفتاری و نوشتاری دارای بسامدهای یکسانی نیستند. در این پژوهش، بی نشانی و نشان داری بعضی مسایل بسامدی زبان، بر اساس جدول هسپلمث بررسی شده اند. هسپلمث معتقد است جدول ارائه شده، مجموعه ای از مقولات زبانی همگانی را بیان می کند که برای صرف تمام زبان ها صادق است. این بررسی با مقایسه معروف ترین آثار ادبی زبان فارسی در دوره های گوناگون از سبک خراسانی (تاریخ بیهقی)، سبک عراقی (کلیله و دمنه)، سبک هندی (طوطی نامه)، سبک بازگشت (قائم مقام فراهانی) تا سبک معاصر (جلال آل احمد) صورت گرفته است. هدف از انجام این پژوهش، بررسی میزان انطباق جدول هسپلمث با زبان فارسی و آثار آن در دوره های مختلف و پاسخ به این پرسش است که آیا می توان این جدول را با موضوع جهانی ها مرتبط کرد یا خیر

کلیدواژه ها:

بسامد ، نشان داری ، بی نشانی ، سبک های ادبی ، جدول هسپلمث