جایگاه مدیریت دانش در شناسایی و تعدیل تاخیرات پروژه های صنعت نفت و گاز (پروزه موردی: شرکت مدیریت طرح های صنعتی ایران، پروزه توسعه فاز 14 پارس جنوبی)

اجرای پروژه های بزرگ مانند پروژه های صنعت نفت و گاز در کشور با مشکلات زیادی مواجه است. این مشکلات باعث بروز تغییرات و افزایش هزینه های پروژه ها می گردد. به طوری که تختی در پروژه ها و سرریز شدن هزینه ها به صورت امری روزمره درآمده است. متأسفانه اجرای پروژه ها، اغلب همراه با سعی و خطا بود و کمتر سعی شده است از تجربیات و دانش هایی که تاکنون کسب شده استفاده شود. به همین دلیل کسب تجربه، حفظ و استفاده از آن ها در پروژه های بعدی از اهمیت بسیاری برخوردار می باشد. پرداختن به این امر را می توان به عنوان راه حلی جهت بهبود اجرا، جلوگیری از دوباره کاری ها و کاهش زمان و هزینه اجرای پروژه ها مطرح نمود. هنگامی که پروژه انجام می شود افراد درگیر در آن تجارب بسیار گران بهایی کسب می کنند که این دانسته ها و تجربیات باید مستند شده و مورد استفاده مجدد در همان پروژه و یا پروژه های آتی قرار گیرد. لزوم مستندسازی و نگهداری این دانش با ذکر این نکته روشن تر می شود که مهندسان و خبرگان پس از اتمام کار پروژه ممکن است سازمان پروژه را ترک کنند و دانش شان را با خود ببرند. از نظر مدیریت دانش، دانستن چگونگی ها و تجربیات بسیار ارزشمند است زیرا جمع آوری آن ها نه تنها به مقام انسانی وابسته است بلکه مستلزم صرف زمان و هزینه زیادی نیز می باشد. معمولاً سازمان ها سعی در مستندسازی دانش صریح دارد و کمتر مستندسازی دانش ضمنی را در دستور کار خود قرار می دهند. در این مقاله سعید بر آن شده تا پس از مروری بر ادبیات مدیریت دانش به بررسی تغییرات در پروژه طرح توسعه فاز 14 پارس جنوبی بپردازد و سپس بخش مدیریت دانش را در کاهش این تاخیرات بررسی نماید.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، آنالیز تاخیرات ، پروژه های صنعت نفت و گاز