تأثیرانرژی زمین گرمایی برالگوهای ساخت مسکن

امروزه در کنار مشکل پایان پذیری سوختهای فسیلی عواملی چون اقتصاد و محیط زیست باعث افزایش استفاده انرژیهای تجدیدپذیر در جهت تأمین نیازهایی از قبیل سرمایش، گرمایش، تهویه و در نهایت آسایش فضاهای مصنوع شدهاست. در این بین میتوان به انرژی زمین گرمایی اشاره کرد که در حال حاضر در مفید بودن و لزوم استفاده از این منبعانرژی تردیدی وجود ندارد و آنچه که از اهمیت خاصی برخوردار است، روش توسعه این گونه انرژی ها است. با وجود اینکهساختمان از جمله پایگاه های اصلی مصرف انرژی است و گرمایش ساختمان متداول ترین کاربرد مستقیم انرژی زمینگرمایی می تواند باشد، همچنان این منبع با ارزش انرژی جدی گرفته نشده است. این مقاله بر آن است تا ضمن بررسیانرژی زمین گرمایی به بررسی کاربردی آن در بخش طراحی ساختمان بپردازد. روش تحقیق به کار رفته در این مقالهمتکی براسناد و مدارک موجود وکتابخانه ای و تجزیه و تحلیل دقیق مسئله انرژی زمین گرمایی در خانه های سنتی میباشد. بدین منظور با بررسی شیوه های به کار رفته در استفاده مستقیم از انرژی زمین گرمایی و با معرفی برخی بناهایساخته شده، در کنار پتانسیل های معماری فعلی کشورمان، امکان استفاده بهینه از این منبع انرژی مطالعه می گردد.نتایج این مطالعات نشان میدهد که میتوان به روش های مناسبی بر اساس پتانسیل ها و محدودیت های ایران، برایاستفاده از انرژی زمین گرمایی جهت تأمین گرمایش و سرمایش ساختمان ها دست یافت. استفاده از این انرژی درمسکن ایران میتواندجاگزین بخشی از نیاز به منابع فسیلی به کار رفته در بخش ساختمان گردد، امری که در نهایت همباعث کاهش مصرف انرژی در این بخش و هم باعث کاهش آلودگی های ناشی از مصرف سوخت های فسیلی می گردد.

کلیدواژه ها:

انرژی زمین گرمایی ، کاهش مصرف سوخت ، استفاده مستقیم در ساختمان ، مسکن