بررسی رابطه بین میزان پرخاشگری و خودپنداره با پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه پیام نور شهرستان کوهدشت در سال تحصیلی 90-1389

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین میزان پرخاشگری و خودپنداره با پیشرفت تحصیلی دانشجویان دانشگاه پیام نور شهرستان کوهدشت در سال تحصیلی 90- 1389 انجام شد. پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش گردآوری داده ها، توصیفی – پیمایشی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه پیام نور شهرستان کوهدشت، به تعداد 2200 نفر می باشد. در پژوهش حاضر از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای. که نمونه پژوهش شامل 327 نفر دانشجوی کارشناسی دانشگاه پیام نور شهرستان کوهدشت تعیین گردید. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه پرخاشگری باس و پری و آزمون خودپنداره راجرز و همچنین معدل دانشجویان به عنوان شاخص پیشرفت تحصیلی استفاده شد، برای تحلیل داده های پژوهش از شاخص های آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین پرخاشگری و پیشرفت تحصیلی رابطه ی معناداری وجود ندارد اما بین خود پنداره و پیشرفت تحصیلی رابطه ی معناداری وجود دارد.، خود پنداره، پیشرفت تحصیلی را پیش بینی می کند ولی پرخاشگری نمی تواند پیشرفت تحصیلی را پیش بینی کند.

کلیدواژه ها:

خودپنداره ، پرخاشگری ، پیشرفت تحصیلی ، دانشجویان