نقش دیپلماسی فرهنگی نخبگان در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران(مطالعه موردی: دولت اصلاحات و اصولگرایی)

دیپلماسی فرهنگی تلاش برنامه مند و نظام یافته برای تاثیرگذاری بر اندیشه ها و برداشتها و انگاره ها و ایدئال ها ارزشها و باورها و سبک زندگی سایر ملتها از طریق ترویج فرهنگ و تمدن خود با هدف تامین و توسعه اهداف و منافع ملی می باشد. در این میان نخبگان سیاسی جمهوری اسلامی ایران با دارا بودن توانایی های وسیع فکری و عملی در عرصه مملکت داری نقشی کلیدی در پیشبرد منافع کشور ایفا کرده اند. در این پژوهش این موضوع را بررسی می کنیم که نخبگان جمهوری اسلامی ایران در دو دوره ریاست جمهوری دولت اصلاحات و اصول گرایی هر کدام هر کدام به نوعی در افزایش و کاهش تعامل و دیپلماسی فرهنگی کشور با دنیا نقش داشته اند. در دوره هشت ساله دولت اصلاحات بدلیل استافده از مولفه های فرهنگی و تمدنی گفت و گوی تمدنها و فرهنگها و تعامل سازنده با دنیا و تنش زدایی و اعتمادسازی و صلح گرایی مثبت در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایارن با دنیا توانست باعث افزایش قدرت نرم و ظرفیت فرهنگی کشور در سطح بین المللی شود و به نوعی فرهنگی از ارکان اصلی دیپلماسی رسمی ایران در این دوران قرار گرفت اما در دوره دولت اصولگرایی با روش ایدئولوژیک و دنبال کردن سیاست تهاجمی بادنیا و تقابل با نظام سلطه و بی اعتمادی نسبت به سازمانهای بین المللی باعث انزوای کشور و تصویب تحریمهای گوناگو بر علیه منافع ایران گشته و چهره ایرانی به انزوا کشیده شد.

کلیدواژه ها:

دیپلماسی فرهنگی ، سیاست خارجی ، نخبگان ، اصلاحات ، اصولگرایی