بررسی رابطه عاطفه مثبت، عاطفه منفی و انگیزش درونی با خلاقیت

هدف: این پژوهش با هدف بررسی رابطه عاطفه مثبت، عاطفه منفی و انگیزش درونی با خلاقیت اجرا شد. روش: از میان دانشجویان دانشگاه تهران 100 نفر به طور طبقه ای تصادفی برای شرکت در پژوهش انتخاب شدند. از پرسشنامه 20 سوالی واتسون برای سنجش عاطفه مثبت و منفی، پرسشنامه 5 سوالی آمابیل و تابرنی برای سنجش انگیزش درونی و پرسشنامه 11 سوالی پالمون و همکاران برای سنجش خلاقیت استفاده شد. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه گام به گام و آزمون تی تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که خلاقیت با عاطفه مثبت و انگیزش درونی همبستگی مثبت معناداری دارد و با عاطفه منفی همبستگی منفی دارد که این همبستگی از نظر آماری معنادار نیست. همچنین بر اساس یافته های پژوهش، عاطفه مثبت و انگیزش درونی به ترتیب می توانند 46% و 4% از واریانس خلاقیت را پیش بینی کنند. نتیجه گیری: عاطفه مثبت و انگیزش درونی می توانند میزان خلاقیت را پیش بینی کنند، ولی عاطفه منفی پیش بینی کننده مناسبی برای خلاقیت نیست.

کلیدواژه ها:

عاطفه مثبت ، عاطفه منفی ، انگیزش درونی ، خلاقیت