بازشناسی ایدههای پایدار از مفاهیم معماری سنتی ایران

امروزه معماری معاصر دچار تحول در مفهوم ها، معناها و غلبه کمیت بر کیفیت در دوره های مختلف و توسعه فیزیکی لجام گسیخته شهرنشینی و نهایتا موجب گسست از جریان پیوسته معماری سنتیهای را گردیده است. بنابراین در این میان میتوان با بهره گیری از مفاهیم مشترک معماری ایران ایده در جهت طراحی پایدار استخراج نمود. در واقع این نوشته تکاپویی در شناخت مفاهیم مشترک معماریایران در ادوار مختلف و استخراج مولفه های طراحی از آن می باشد. از این رو ضروری به نظر می رسد تا با تحلیل علوم و معرفت اسلامی و همچنین نظریه های حاکم بر دورههای مختلف اسلامی، معماری شکلگرفته و سبک شهرسازی به وجود آمده در آن دوران را مورد بررسی قرار دهید. اهمیت معماری اسلامی زمانی آشکار می شود که بدانیم در ساخته های این دوره به کاربرد معنوی بناها که از مهمترینویژگیهای آن است توجه شده. روش پژوهش به صورت توصیفی- تحلیلی است. در بخش های آغازین پژوهش حاضر سیر تحولات معماری ایران در ادوار مختلف مورد ارزیابی قرار گرفته است. و در ادامه بهارائه ایده ها و شاخص های مفهومی معماری ایران پرداخته می شود. دستاورد این پژوهش ارائه کانسپتهای در جهت پیوند معماری ایران با معماری ادوار مختلف آن می باشد که علاوه بر این، مفاهیمی نظیر نور و حرکت، نقاط عطف، وحدت بیرون و درون، گونه گونی و یکنواختی، پیچیدگی و سادگی، مسیرها و مکانها و کل و جز نمونهای از این ایدهها میباشند که مورد پیمایش قرار گرفته اند

کلیدواژه ها:

ایده ، سبک ، مفاهیم ، پایداری ، معماری ایران