پوشش های خود تمیز شونده ساختمانی بر پایه فناوری نانو

پوششهای خود تمیز شونده (Self-Cleaning Coatings) قادرند بدون نیاز به دخالت دست، آلودگی ها، گرد و غبار و میکروب ها را از سطوح نمای ساختمان، شیشه و کاشی حذف کنند. در این تحقیق عملکرد عوامل موثر، چالش ها، و روش های پیش بینی رفتار این پوشش ها مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که ترکیب مکانیزم فوتوکاتالیستی با هیدروفوبیک، اصلاح نانو ذرات برای فعال سازی با نور مرئی و استفاده از لایه های خود ترمیم شونده می تواند کارایی و دوام پوشش ها را (ANN) و شبکه های عصبی مصنوعی (CFD) به طور چشمگیری افزایش دهد. همچنین مدل سازی عددی ابزارهایی کارآمد برای پیش بینی بازده تمیزکاری تحت شرایط محیطی متفاوت هستند.

کلیدواژه ها:

فوتوکاتالیست ، هیدروفوبیک ، نانو ذرات ، مدل سازی عددی ، شبکه عصبی ، دود ، رشد میکروارگانیسم ها