بررسی رابطه بین اجتناب مالیاتی با سیاست بدهی (اهرم شرکت) با تأکید بر ارزش دفتری دارایی ها

نظریه مرسوم در خصوص اجتناب مالیاتی این است که انتقال منابع از مالکان به دولت را کاهش می دهد و بدین طریق منجر به افزایش ثروت مالکان می گردد. موضوع مدیریت مالیاتی هم برای کسانی که به نقش کلیدی افزایش درآمدهای مالیاتی در ایجاد تعادل در سطح اقتصاد کلان توجه دارند و هم برای آن عده ای که علاقه مند به سیاست مالیاتی هستند بسیار مهم است. در بیشتر کشورها، بخش عمده ای از منابع درآمدی دولت، از طریق مالیات تأمین می شود، سهم مالیات از کل درآمدهای عمومی در میان کشورها متفاوت است و میزان آن بستگی به سطح توسعه و ساختار اقتصادی آنها دارد. در این میان فرار مالیاتی، گریز مالیاتی و راهکار قانونی آنها اجتناب مالیاتی همواره باعث شده میزان برآورد درآمد مالیاتی کشورها از وصولی آن کمتر شود در این بین بررسی و تحقیق در بین فعالان اقتصادی که بیشترین سهم در پرداخت مالیات دارند و نحوه رفتار و عملکرد آنها می تواند راهگشا جهت تصمیم گیری های کلان کشوری در بحث مالیات و در بخش صنعت باشد تا قوانین مؤثرتر و یا در مواردی کمک های یارانه ای مفیدتری به صنعت ارائه گردد. لذا در این تحقیق رابطه بین اجتناب مالیاتی با سیاست بدهی (اهرم شرکت) با تأکید بر ارزش دفتری دارایی ها در شرکت های عضو بورس اوراق بهادار تهران طی 11 ساله از سال 1381 الی 1391 مورد بررسی قرار می دهد. ضمناً میزان رابطه اجتناب مالیاتی شرکتهای بزرگتر (چارک اول) با سیاست بدهی با تأکید بر ارزش دفتری داراییها در مقایسه با شرکتهای کوچکتر و همچنین رابط اجتناب، مالیاتی شرکتهای سود ده (چارک اول) با سیاست بدهی با تأکید بر ارزش دفتری داراییها در مقایسه با شرکتهای کمتر سود ده (چاکهای دو تاچهار) پرداخته شده است. نتایج حاکی از رابطه منفی ضعیفی بین اجتناب مالیاتی با اهرم شرکت (سیاست بدهی) و همچنین شرکتهای کوچکتر و کمتر سود ده در مقایسه با شرکتهای بزرگتر و بیشتر سود ده رابطه بین اجتناب مالیاتی و سیاست بدهی (اهرم شرکت) بیشتری دارند.

کلیدواژه ها:

اجتناب مالیاتی ، سیاست بدهی (اهرم شرکت) با تأکید بر ارزش دفتری داراییها ، نرخ مؤثر مالیاتی نقدی ، سپر مالیاتی غیربدهی