بررسی شاخص سهام ایران و S&P500 و ارتباط آن با فرایندهای لوی و یفیوزن پرشی

اغلب مدل های مالی از این فرض تبعیت می کند که بازدهی شاخص سهام دارای توزیع نرمال است اما شواهد تجربی نشان می دهند که بازدهی شاخص سهام از حرکت براونی تبعیت نمی کند و دارای توزیع هایی با دوم سنگین است. همچنین مشاهده شده است که در بسیاری از موارد بازدهی شاخص سهام دارای ناپیوستگی (پرش) می باشد. بنابراین به نظر می رسد مدل های لوی و دیفیوزن پرشی چایگزین مناسب تری نسبت به حرکت براونی هستند. در این مقاله به معرفی فرآیندهای لوی و دیفیوزن پرشی خواهیم پرداخت و همچنین خواهیم دید که بازدهی شاخص سهام ایران و S&P500 از توزیع نرمال تبعیت نمی کند و بررسی خواهیم کرد که آیا فرآیندهای لوی و دیفیوزن پرشی جایگزین مناسبی هستند یا خیر؟

کلیدواژه ها:

فرایندهای لوی ، مدل های دیفیوژن پرشی ، فرایندهای a- پایدار ، فرایند واریانس- گاما ، فرایند NIG