مدل سازی اثرات تغییر اقلیم بر خسارت آفات کشاورزی

عوامل زیان آور زنده و آلاینده های محیطی بر میزان عملکرد محصولات کشاورزی تاثیر منفی داشته و فاصله بیشتری را بین عملکردواقعی و پتانسیل تولید ایجاد می کنند. پتانسیل گیاه در صورتی حاصل خواهد شد که آب و کلیه عناصر غذایی مورد نیاز برای رشد ونمو در حد مطلوب در محیطی عاری از عوامل باز دارنده فراهم باشد. برای شبیه سازی رشد و تولید در شرایط واقعی لازم استمکانیزم خسارت آفات برای محصولات کشاورزی تعیین گردد.کمی کردن مکانیزم خسارت آفات در مدل های شبیه سازی رشد،میزان تاثیر عوامل کاهنده بر رشد را معلوم می کند. تغییرات اقلیمی ناشی از افزایش دی اکسید کربن و در پی آن افزایش در جهحرارت، تغییر در الگو و توزیع بارندگی و تغییر در میزان تشعشع ورودی به سطح خاک، باعث ایجاد تغییزات در تنوع گونه ای،رقابت پذیری گونه ها، توزیع جغرافیایی و قدرت تهاجم آفات در اکوسیستم های کشاورزی خواهد شد. بنابراین لازم است کهمکانیزم خسارت آفات در شرایط تغییر اقلیم شناسایی گردد تا بتوان از آن در مدلسازی رشد و عملکرد در سطح واقعی استفاده کرد.آفاتی که بومی مناطق گرمسیری یا نیمه گرمسیری هستند دارای محدوه مطلوب درجه حرارت بالاتری برای واکنش هایفیزیولوژیکی خود بوده و از افزایش درجه حرارت در شرایط تغییر اقلیم، سود بیشتری خواهند برد. در حال حاضر، پراکنش این آفاتدر منطقه مدیترانه ای محدود شده و ممکن است در آینده در صورت تغییر اقلیم منجر به گسترش محدوده جغرافیایی آنها به سمتمناطق خنک تر مثل ایران شود، مانند اسقرار آفت مگس مدیترانه ای در باغ های مرکبات شمال کشوردر یک دهه اخیر. تغییر شرایطمحیطی، هم بر جمعیت و فعالیت آفات و هم بر دشمنان طبیعی آنها تاثیر گذار است. این نوسانات جمعیتیاز طریق تغییرات درترکیبات شیمیایی و فیزیولوژیکی میزبان و تاثیر بر پدیده های شکارگری و پارازیتیسم دارد. تغییر در گسترش جغرافیایی، نوسان زمانزمستانگذرانی، تغییر در سرعت رشد، تغییر در رفتار طغیانی شدن جمعیت، جایگزینی میزبان های گیاهی، افزایش تعداد نسل، تغییردر همزمانی آفت و میزبان گیاهی از جمله تاثیرات منفی افزایش غلظت دی اکسید کربن ناشی از افزایش درجه حرارت محیط میباشد. تحت این شرایط، آفات برگخوارازقبیل ملخ ولاروپروانه ها، کاهش محتوی نیتروژن را از طریق مصرف بیشتر برگ جبران میکنند در حالی که آفات بذر خوار تاثیری از این شرایط نمی پذیرند.حشرات مکنده مانند شته ها، شپشک ها، پسیل ها و زنجره ها دراین شرایط به لحاظ افزایش ضخامت سلولهای اپیدرمی و وزن مخصوص برگ، قادر به تغذیه مناسب از میزبان گیاهی نیستند.

کلیدواژه ها:

عملکرد واقعی ، دی اکسید کربن ، شرایط محیطی ، آفات