مدلسازی عملکرد سویا تحت برهمکنش دزهای علفکش ایمازاتاپیر و تراکم علف هرز گاوپنبه

آزمایشی در قالب فاکتوریل بر پایه طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه پژوهشی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری در سال 1392 انجام شد. فاکتورها تراکم گاوپنبه در چهار سطح (0، 5، 10 و 15 بوته در متر مربع) و دز ایمازاتاپیر در پنج سطح (0، 0/25، 0/5، 0/75 و 1 لیتر در هکتار) بودند. با ادغام مدل استاندارد واکنش به دز با مدل هذلولی مستطیلی، مدل ترکیبی بدست آمد که قادر به توصیف عملکرد سویا و پیشبینی افت عملکرد در رقابت با تراکمهای گاوپنبه و دزهای ایمازاتاپیر بود. بر اساس پیشبینی مدل ترکیبی در شرایط عدم کاربرد علفکش، تراکمهای 5، 10 و 15 بوته بر متر مربع گاوپنبه، بترتیب باعث کاهش 29، 45 و 55 درصدی عملکرد دانه شدند. کاربرد نصف دز توصیه شده علفکش در تراکم 5 بوته در متر مربع گاوپنبه، عملکرد را 6% کاهش داد، اما با افزایش تراکم گاوپنبه به 10 و 15 بوته بر متر مربع، کاهش عملکرد به ترتیب به 11 و 16 % رسید. مدل ترکیبی، پارامترهای عملکرد سویا در شرایط عاری از علف هرز، قدرت رقابتی علف هرز در تیمار بدون مصرف علفکش، دز مورد نیاز برای 50% کاهش قدرت رقابتی علف هرز و شیب منحنی پاسخ به دز را بترتیب، 2361 کیلوگرم در هکتار ، 0/08، 0/34 لیتر در هکتار و 4/7 پیش بینی نمود.

کلیدواژه ها:

افت عملکرد ، رقابت ، گاوپنبه ، مدل ترکیبی ، واکنش به دوز