بررسی اثر تنش خشکی بر شاخص های رشد آفتابگردان رقم ایروفلور در مقادیر متفاوت نیتروژن و تراکم بوته در ارومیه

این آزمایش به منظور بررسی اثر تنش کمبود آب ، مقادیر متفاوت نیتر وژن و تراکم بوته بر شاخص های رشد در آفتابگردان روغنی رقم ایرو فلور در سال 1386 در مزرعه تحقیقاتی ارومیه اجرا گردید . این آزمایش به صورت کرت های دو بارخرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار بود. فاکتور اصلی سه سطح آبیاری مطلوب (I1)، تنش ملایم (I2) و تنش شدید خشکی (I3)، (به ترتیب به صورت آبیاری پس از تخلیه 50 ، 70 و 90 درصد آب ظرفیت زراعی) بود. فاکتور با سه سطح نیتروژن به میزان 100، 160، و 220 کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار و تراکم بوته به عنوان تیمار فرعی فرعی با سه سطح 5/55، 6/66، و 8/33 بوته در متر مربع بودند . نتایج نشان داد که تاثیر تنش خشکی مقادیر ، نیتروژن و تراکم بوته بر شاخص سطح برگ ، بیوماس کل، سرعت رشد محصول ، سرعت جذب خالص و سرعت رشد نسبی در مرحله گلدهی معنی دار است. با افزایش شدت تنش خشکی شاخص سطحبرگ، بیوماس کل ، سرعت رشد محصول ، سرعت جذب خالص و سرعت رشد نسبی کاهش یافت. با افزایش کمبود آب در خاک از تاثیر مثبت کاربرد نیتروژن بر افزایش شاخص سطح برگ کاسته شد. افزایش تراکم بویژه در شرایط آبیاری مطلوب، شاخص سطح برگ، بیوماس کل، سرعت رشد محصول و سرعت رشد نسبی را به میزان معنی دار افزایش داد . با افزایش تراکم از سرعت جذب خالص کاسته شد . نتایج نشان داد که با انتخاب مناسب تیمارها و از طریق تغییر در شاخص سطح برگ می توان موجبات رشد مطلوب گیاه و دست یابی به عملکرد های بالاتر را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

آفتابگردان ، تنش خشکی ، نیتروژن ، تراکم بوته و شاخص های رشد