ارائه چارچوب روش شناختی برای برآورد سن درختان شهری بر پایه داده های پلاک کوبی درختان و نمونه های مرجع

تعیین سن درختان شهری یکی از داده های مهم در شناخت ساختار سنی و برنامه ریزی مدیریت و نگهداری درختان است؛ با این حال سن در بسیاری از سامانه های ثبت و پلاک کوبی درختان به صورت مستقیم در دسترس نیست و برآورد آن از ویژگی هایی مانند قطر تنه بدون کالیبراسیون محلی، می تواند با عدم قطعیت همراه باشد. مطالعات پیشین نشان داده اند که توسعه روابط سن-قطر و مدل های رشد درختان به داده های مرجع دارای سن معلوم برای کالیبراسیون و اعتبارسنجی نیاز دارد. پژوهش حاضر با هدف ارائه یک چارچوب روش شناختی برای تبدیل داده های پلاک کوبی درختان به زیرساخت لازم برای برآورد بومی سن انجام شده است. نوآوری اصلی پژوهش به جای ارائه یک ضریب ثابت رشد یا یک معادله عمومی سن-قطر، طراحی فرایند نمونه برداری و کالیبراسیون برای انتخاب بهینه و تعیین حداقل مجموعه درختان مرجع مورد نیاز از میان درختان ثبت شده در سامانه پلاک کوبی است. چارچوب پیشنهادی با استفاده از ساختار داده های پلاک کوبی موجود در دو شهر بوکان و اراک و در مجموع حدود ۲۱,۵۰۰ رکورد درخت شهری، به عنوان بستر مطالعه طراحی شده است. با توجه به نبود داده مرجع سن در مرحله کنونی، پژوهش حاضر ادعایی درباره دقت مدل نهایی یا مقدار واقعی سن درختان ندارد و اعتبارسنجی تجربی چارچوب به مرحله بعدی پژوهش و دستیابی به نمونه های مرجع موکول می شود. خروجی مورد انتظار ارائه یک فرایند قابل تکرار برای انتخاب نمونه های مرجع کالیبراسیون مدل و تعیین کفایت نمونه مرجع است که بتواند در پروژه های پلاک کوبی و مدیریت درختان شهری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

درختان شهری ، پلاک کوبی درختان شهری ، سن درخت ، قطر برابر سینه ، مدل رشد درخت ، مرجع ، کالیبراسیون ، اعتبارسنجی