ارزیابی و مقایسه تاثیر چهار روش مختلف کاشت بر عملکرد گندم آبی در گچساران

به منظور تعیین اثر روش کاشت بذر بر عملکردگندم در شرایط آبی، طرحی تحقیقی در مزرعه مر کز آموزش کشاورزی شهرستان گچساران اجرا گردید . در این تحقیق چهار روش مختلف کاشت به عنوان چهار تیمار و سه تکرار در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی (در شرایط یکسان دیگر عملیات زراعی ) با یکدیگربه صورت زیر مقایسه شدند : ١- کاشت با خطی کار غلات مدل نوردستن و آبیاری کرتی (مرزبندی) ٢- بذر پاشی با بذر پاش سانتریفو ژ و دیسک زنی به منظور زیر خا ک کردن بذر و آبیاری کرتی ٣‐ کاشت با خطی کار غلات مدل ماشین برزگر همدان و آبیاری جوی و پشته ای ٤-‐ بذرپاشی با دست و استفاده از گاوآهن با تیغه پنجه غازی برای زیرخاک کردن بذر و آبیاری جوی و پشته ای(روش مرسوم منطقه). رقم بذر مورداستفاده فلات بودوتراکم آن ٤٥٠ دانه در مترمربع درنظر گرفته شد . از تجزیه واریانس داده ها برای تعیین میزان تاثیر تیمارها و از آزمون دانکن برای مقایسه میانگین ها استفاده گردید . متغیرهای وابسته ای که به عنوان معیار مقایسه بین تیمار های مختلف در نظر گرفته شده اند عبارت بودند از : تعداد بذرهای سبز شده ، تعداد سنبله، وزن هزار دانه ، تعداددانه درسنبله، عملکرد محصول.نتایج تحقیق نشان داد که بجز فا کتورتعداد بذرهای سبز شده که در سطح آماری ١% معنی دار شده بود ، هیچ یک از فا کتورهای دیگر معنی دار نشدند . مقایسه میانگین تیمارها با آزمون دانکن نشان داد کهبذور سبز شده روش خطی کار همدانی بیشترین و روش دست پاش کمترین تعداد ونیزتیمار کاشت با خطی کار نوردستن وآبیاری کرتی بیشترین عمل کردرا داشته اند .پس بنابراین تیمار کاشت با خطی کار نوردستن و آبیاری کرتی با بیشترین عملکرد، توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

روش کاشت ، گندم آبی ، عملکرد محصول