بررسی تأثیر کاربرد زئولیت کلینوپتی لولایت در کاهش آبشویی کود اوره از خاک

سال انتشار: 1389
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 718

فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_WWJ-21-75_007

تاریخ نمایه سازی: 4 مهر 1393

چکیده مقاله:

آبشویی مواد مغذی کودی و سموم موجود در زهاب اراضی کشاورزی ، از عوامل مهم تغییر کیفیت آبهای سطحی و زیرزمینی است . در تولید محصولات کشاورزی ، قسمت اعظم نیتروژن مورد نیاز گیاهان از طریق کودها تأمین می شود. بررسی ها نشان داده است که درصدی از کودهای نیتروژنه از دسترس ریشه گیاهان خارج شده و به آبهای زیرزمینی یا رودخانه ها می پیوندد. استفاده از فناوری های نوین در مدیریت کشت ، آبیاری ، کوددهی و نیز تغییر در ساختار کودها وآفت کش ها ، می تواند نتایج مثبتی را در کاهش آبشویی نیتروژن داشته باشد. هدف از این تحقیق ، بررسی تأثیر کاربرد زئولیت کلینوپتی لولایت بر کاهش آبشویی اوره از خاک بود. در این مطالعه گلخانه ای ، چهار سطح زئولیت صفر ، 5 ، 10 و 15 درصد اضافه شده به یک خاک لوم رسی سیلتی ، یک سطح آبشویی 25 درصد عمق خالص آبیاری ، یک سطح کوددهی اوره با غلظت 60 میلی گرم در لیتر و دو زئولیت میانه (مش 50 و 200 ) و زئولیت مشهد (مش 200 )، در چهار بار آبیاری در نظر گرفته شد . نتایج به دست آمده تأثیرمثبت کارایی زئولیت را در کاهش آبشویی اوره نشان داد. میزان غلظت نیتروژن خروجی تیمار بدون زئولیت (خاک معمولی) از 1337 میلی گرم در لیتر پس از آبیاری اول به 316 میلی گرم در لیتر پس از آبیاری چهارم رسید. ولی در مورد کاربرد 15 درصد زئولیت میانه با مش 50 ، این اعداد به ترتیب 427 و 54 میلی گرم در لیتر بودند. مقایسه زئولیت های مش 200 میانه و مشهد نشان داد که زئولیت مشهد در نگهداری کود اوره موثرتر است. زئولیت ، علاوه بر کاهش ورود اوره به آبهای زیرزمینی ، قادر است سرعت انتقال آلودگی را نیز کاهش دهد. دانه بندی زئولیت می تواند بر کاهش آبشویی مواد آلاینده تأثیر معنی داری داشته باشد به طوری که ذرات ریزتر قدرت بیشتری در جذب و نگهداری اوره دارند.

نویسندگان

جهانگیر عابدی کوپایی

دانشیار گروه مهندسی آب ، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه صنعتی اصفهان

سیدفرهاد موسوی

استاد گروه مهندسی آب ، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه صنعتی اصفهان

آرتمیس معتمدی

دانشجوی دکترای آبیاری و زهکشی ، دانشکده کشاورزی ، دانشگاه صنعتی اصفهان