تاثیر ارتقاء فرایندها بر رضایتمندی کارکنان در چارچوب مدل EFQM(مورد مطالعه: شبکه بهداشت و درمان شمیرانات، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی)

این مطالعه با هدف تعیین تاثیر مدیریت فرایندها بر رضایتمندی کارکنان در چارچوب مدلی تعالی EFQM در ستال 90 و 96 انجام گرفته است و از نوع مداخله تک گروهی پیش و پس آزمون می باشد. جامعه مورد مطالعه کلیه کارکنان و حجم نمونه به تعداد 156 و به روش نمونه گیری تصادفی است. سنجش رضایتمندی قبل از مداخله با استفاده از پرسشنامه ای که روایی و پایایی آن مورد تایید می باشد انجام گرفته است (0.88 = α). برنامه مداخله ای ارتقاء فرایندها در سه سطح مدیریتی، عملیاتی و پشتیبانی در طی یک سال شروع، اجرا و ارزیابی گردید و پس از 6 ماه رضایتمندی مجدد مورد بررسی قرار گرفت. بررسی وضعیت رضایتمندی کارکنان با استفاده از آزمون تی تست مستقل در هر دو سال 90 و 91 علی رغم افزایش، پایین تر از حد مطلوب می باشد. مقایسه میانگین های رضایتمندی کارکنان در سال های 90 و 91 بتا استفاده از آزمون تی تست زوجی نشان دهنده تفاوت معناداری می باشد (P value<0.001). بیشترین میزان نارضایتی مربوط به وضعیت حقوق و مزایا و بیشترین میزان رضایتمندی مربوط به رهبری می باشد. در سال 90، بین متغیرهای میزان تحصیلات و نوع استخدام با میزان رضایتمندی و در سال 91 بین متغیرهای جنس، سابقه کار و میزان تحصیلات با سطح رضایتمندی کارکنان ارتباط معناداری مشاهده شده است (Pvalue<0.05).

کلیدواژه ها:

رضایتمندی کارکنان ، معیار توانمندساز ، ارتقاء فرایندها ، مدل تعالی EFQM