پیشگیری از نقض حق بر سلامت اجتماعی در پرتو سیاست جنایی مشارکتی؛ موانع و راهبردها
محل انتشار: فصلنامه پژوهش حقوق کیفری، دوره: 14، شماره: 55
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 21
فایل این مقاله در 40 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CLR-14-55_002
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1405
چکیده مقاله:
حق بر سلامت یکی از حقوق بنیادین بشری بوده که نه تنها در نظام های حقوقی کشورها بلکه در حقوق بین المللی نیز به رسمیت شناخته شده است. این حق بشری، دارای ابعاد گسترده ای است و فراتر از دسترسی به خدمات بهداشتی، شامل برخورداری از محیطی امن، آموزش کیفی، مشارکت اجتماعی و عدالت توزیعی است و شرایطی را دنبال می کند که در جهت تحقق سلامت مطلوب ضروری می باشد. از مهم ترین ابعاد این حق، حق بر سلامت اجتماعی بوده و به معنای دسترسی تمامی اشخاص جامعه به بالاترین سطح سلامت می باشد. از آن جایی که این حق ارتباط مستقیمی با انسجام اجتماعی و نظم و امنیت جامعه دارد، بر همین اساس حفظ آن، دارای اهمیت فراوانی برای دولت ها می باشد. با این حال احقاق آن نیز با موانعی روبرو بوده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی موانع و راهبردهای سیاست جنایی مشارکتی در قبال نقض حق بر سلامت اجتماعی شهروندان در ایران می باشد. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای بوده و نحوه انجام پژوهش کیفی می باشد. یافته های تحقیق حاکی از این مطلب است که سیاست جنایی مشارکتی با ارتقای حق بر سلامت اجتماعی با استفاده از ظرفیت های جامعه توانسته است تا حدودی رفاه اجتماعی را در میان شهروندان برقرار سازد ولی با این وجود عدم حمایت سازمان ها، مقاومت اجتماعی، عدم آگاهی عمومی و تضعیف همبستگی اجتماعی و نیز عدم شفاف سازی و اعتماد پروری مانعی در جهت احقاق این حق در ایران تلقی می گردند و در این راستا، قانونمندسازی افشاگری، تاب آوری اجتماعی از طریق تقویت شبکه های محلی و سازمان های مردم نهاد برای افزایش مشارکت شهروندان، شفاف سازی امور عمومی و اعتمادسازی بین دولت و شهروندان از طریق پاسخ گویی و شفافیت و ... به عنوان راهبردهای اصلی پیشنهاد شده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد سرتیپی زرنق
دانشجوی دکتری گروه حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
سیامک جعفرزاده
دانشیار گروه حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
سیدمهدی قریشی
دانشیار گروه فقه و حقوق اسلامی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :