ارزیابی پتانسیل نصب سامانه های فتوولتائیک بام محور در کاهش انتشار گازهای آلاینده و بهبود کیفیت هوا مطالعه موردی شهر تبریز

هدف این پژوهش ارزیابی پتانسیل فنی اقتصادی و زیست محیطی نصب سامانه های فتوولتائیک بر روی بام های ساختمان های شهر تبریز برای کاهش وابستگی به سوخت های فسیلی و بهبود کیفیت هوا است. این مطالعه به روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی (GIS)، سنجش از دور و مدل سازی انتشار آلاینده ها انجام گرفت. پتانسیل سنجی تابش خورشیدی با استفاده از الگوریتم پهنه بندی در نرم افزار ArcGIS و بر اساس داده های ساعتی تابش و نقشه های سه بعدی شهر انجام شد. همچنین میزان انتشار آلاینده های NOx، SO۲ و ذرات معلق (PM۲.۵) از نیروگاه های منطقه و مراکز مصرف انرژی محاسبه گردید. یافته ها نشان داد که تنها با بهره گیری از ۲۰ درصد از مساحت مناسب بام های شهر تبریز می توان سالانه حدود ۱۲۰ مگاوات انرژی پاک تولید نمود. این میزان تولید قادر است حدود ۱۵ درصد از برق مصرفی بخش مسکونی شهر را تامین و از انتشار سالانه ۸۵۰۰۰ تن گاز CO۲ و ۴۲۰ تن آلاینده های خطرناک جوی جلوگیری کند. این پژوهش تاکید می کند که توسعه فتوولتائیک شهری نه تنها یک راهبرد کلیدی در دستیابی به امنیت انرژی است بلکه به عنوان یک راهکار موثر و مستقیم در بهبود کیفیت هوا و سلامت عمومی شهروندان ایفای نقش می کند.

کلیدواژه ها:

انرژی خورشیدی ، فتوولتائیک ، کیفیت هوا ، آلاینده های جوی ، مدل سازی انتشار ، تبریز