بررسی رابطه بین استقلال هیئت مدیره و استقلال حسابرس در شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

تشکیل شرکت سهامی و گشودن مالکیت شرکت برای عموم بر روش اداره شرکت ها تاثیر قابل ملاحظه ای گذاشت. نظام بازار به گونه ای سازماندهی شد که مالکان شرکت ها اداره شرکت را به مدیران شرکت تفویض کنند. جدایی مالکیت از مدیریت به عمومیت مسئله نمایندگی منجر شد. با جدا شدن مالکیت و مدیریت مدیران به عنوان نماینده سهامداران شرکت را اداره می کنند. در واقع هیئت مدیره یکی از سازوکارهای مهم حاکمیت شرکتی تلقی می شود و نقش مهمی در بهبود کیفیت گزارشگری مالی و افزایش پاسخگویی ایفا می کند. این تحقیق از بعد هدف، جزء تحقیقات کاربردی، از بعد ماهیت تحقیق جزء تحقیقات مروری از نوع ماهیت داده ها جزء تحقیقات کمی، از لحاظ روش شناخت تحقیق جزء تحقیقات توصیفی همبستگی، از بعد نوع استدلال جزء تحقیقات قیاسی و استقرایی، از بعد زمان جزء تحقیقات گذشته نگر، از بعد طول مدت زمان انجام تحقیق جزء تحقیقات ترکیبی و از لحاظ روش جمع آوری اطلاعات، جزء تحقیقات کتابخانه ای و میدانی می باشد. جامعه آماری تحقیق حاضر شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و فرابورس ایران می باشد که پس از حذف محدودیت ها ۱۴۱ شرکت به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. بازه زمانی مورد بررسی بین سال های ۱۳۹۹ الی ۱۴۰۳ می باشد. نتایج حاصل از آزمون فرضیه تحقیق بیانگر این است که بین استقلال هیئت مدیره و استقلال حسابرس رابطه معنادار و معکوس وجود دارد.

کلیدواژه ها:

استقلال حسابرس ، استقلال هیئت مدیره