بررسی نقش زیرساخت های گردشگری در ارتقای رقابت پذیری شهرها با تاکید بر جذب سرمایه گذاری

رقابت پذیری شهری به یکی از کانون های اصلی توجه در مطالعات و سیاست گذاری های توسعه شهری در قرن بیست و یکم تبدیل شده است. در این میان صنعت گردشگری به عنوان یک موتور محرک قدرتمند اقتصادی و اجتماعی نقش بسزایی در ارتقای جایگاه رقابتی شهرها ایفا می کند. با این حال تحقق پتانسیل های گردشگری شهری مستلزم وجود زیرساخت های کافی، متنوع و باکیفیت است. این مقاله با هدف بررسی نقش محوری زیرساخت های گردشگری در ارتقای رقابت پذیری شهرها و با تاکید ویژه بر سازوکار جذب سرمایه گذاری به تحلیل مفهومی تحلیلی این رابطه پرداخته است. پژوهش حاضر از روش شناسی اسنادی و کتابخانه ای بهره جسته و با مراجعه به ادبیات نظری و پیشینه پژوهش در حوزه های مختلف چارچوبی مفهومی ارائه می نماید که رابطه میان انواع زیرساخت های گردشگری سخت، نرم، خدماتی، فناورانه و نهادی-سیاستی و جذب سرمایه گذاری را در نهایت به ارتقای رقابت پذیری شهری پیوند می زند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که سرمایه گذاری هدفمند در زیرساخت های گردشگری از طریق بهبود تجربه گردشگر، افزایش دسترسی پذیری، ارتقای کیفیت خدمات و ایجاد محیطی امن و جذاب، ظرفیت شهرها را برای جذب سرمایه های داخلی و خارجی در بخش های مختلف گردشگری و صنایع وابسته افزایش می دهد. این امر به نوبه خود منجر به رشد اقتصادی، ایجاد اشتغال، افزایش درآمدهای عمومی و ارتقای تصویر مثبت و برند مقصد شهری می گردد. در بخش تحلیل و بحث، مکانیسم های این رابطه، چالش های پیش رو و فرصت های بالقوه مورد بررسی قرار گرفته اند. در نهایت، پیامدهای مدیریتی و سیاستی برای سیاست گذاران، مدیران شهری، بخش خصوصی و نهادهای مالی ارائه شده و ضرورت اتخاذ رویکردهای جامع و هماهنگ در توسعه زیرساخت های گردشگری به منظور ارتقای پایدار رقابت پذیری شهری مورد تاکید قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

زیر ساخت ، گردشگری ، رقابت پذیری شهری ، جذب سرمایه گذاری ، برندسازی شهری ، توسعه شهری ، برنامه ریزی گردشگری