نقش شفافیت مالی در ارتقای پاسخگویی و عملکرد سازمانهای بخش عمومی (مطالعه موردی دستگاههای دولتی شیراز)

هدف اصلی این پژوهش بررسی نقش شفافیت مالی در ارتقای پاسخگویی و عملکرد سازمانهای بخش عمومی بود. بدین منظور مطالعه ای توصیفی همبستگی با روش معادلات ساختاری بر روی جامعه ای متشکل از ۳۸۴ نفر از کارشناسان، مدیران مالی و مدیران ارشد دستگاه های اجرایی و سازمان های دولتی شیراز انجام شد که حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران تعیین گردید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد پاسخگویی سازمانی جانسن (۲۰۰۱)، عملکرد سازمانی کاپلان و نورتون (۲۰۰۱) و شفافیت مالی کاپیتس و کریگ (۱۹۹۸) بود. یافته های پژوهش نشان داد ابعاد شفافیت مالی شامل دسترسی عمومی به اطلاعات، کیفیت و دقت گزارش دهی و نظارت و حسابرسی همگی تاثیرات مثبت و معناداری بر عملکرد سازمانی دارند. مهم ترین یافته پژوهش تاثیر مستقیم و بسیار قوی پاسخگویی بر عملکرد سازمانی بود که نشان دهنده نقش حیاتی این متغیر در بهبود فرآیندها و بهینه سازی منابع در سازمان های بخش عمومی است. همچنین تحلیل اثرات غیر مستقیم نشان داد که نظارت و حسابرسی با ضریب ۰.۲۸۰، کیفیت گزارش دهی با ۰.۱۹۴ و دسترسی به اطلاعات با ۰.۱۵۴ همگی از طریق تقویت پاسخگویی بر عملکرد سازمانی تاثیر می گذارند. این نتایج تاکید دارند که صرف شفافیت کافی نیست، بلکه باید منجر به پاسخگویی شود تا بتواند به بهبود عملکرد منجر گردد؛ بنابراین، تقویت زیرساخت های پاسخگویی و ایجاد فرهنگ مسئولیت پذیری راهبردی کلیدی برای ارتقای عملکرد در بخش عمومی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

شفافیت ، مالی ، پاسخگویی ، عملکرد سازمانهای بخش عمومی ، مدل سازی معادلات ساختاری