کاربرد هوش مصنوعی در توسعه پایدار گردشگری معنوی با رویکرد اسلامی

هدف گردشگری معنوی به ویژه در بسترهای اسلامی در نقطه عطفی حساس قرار دارد که در آن رشد تصاعدی هوش مصنوعی (AI) با تقاضای فزاینده برای تجربیات متعالی اصیل همگرا می شود این تقاطع هم فرصت های بی سابقه و هم معضلات اخلاقی عمیقی را ارائه می دهد که تاکنون در پژوهش های موجود به طور گسترده مورد توجه قرار نگرفته است. این مرور نظام مند ادبیات ۱۲۷ مقاله علمی پژوهشی داوری شده (۲۰۱۰-۲۰۲۵) را تحلیل می کند تا به طور انتقادی بررسی کند که چگونه هوش مصنوعی می تواند به صورت اخلاقی در توسعه پایدار مقاصد گردشگری معنوی اسلامی ادغام شود با تمرکز بر دو محور کلیدی تسهیل تحول معنوی برای زائران و تضمین حفاظت پایدار از میراث فرهنگی مادی و ناملموس. روش با پیروی از دستورالعمل های PRISMA تحلیل مضمونی با استفاده از نرم افزار ۱۴ Vivo (ضریب پایایی بین کدگذاران ۰.۸۳ = (K در چهار مضمون اصلی انجام شد پایداری عملیاتی حفاظت از میراث، اصالت تجربی و چارچوب های حاکمیتی اسلامی و یافته ها هوش مصنوعی پتانسیل قابل توجهی برای مدیریت ایمنی جمعیت مانند حج حفاظت پیش بینانه از میراث شخصی سازی تجربه زائران نشان می دهد. با این حال چالش های حیاتی نیز ظهور می کنند (۱) کالایی سازی معنویت از طریق شخصی سازی الگوریتمی (۲) نقض حریم خصوصی که با اصل اسلامی ستر در تعارض است (۳) سوگیری الگوریتمی که عدالت (اصل عدالت) را تضعیف می کند و (۴) خلا حاکمیتی در غیاب استانداردهای یکپارچه اخلاق فناوری اسلامی نتیجه گیری یافته های این پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی یک شمشیر دولبه است که در سناریوی مختلف بدبینانه و خوش بینانه دارای نتایج متفاوت است کلید موفقیت تغییر پارادایم از گردشگری هوشمند تمرکز بر کارایی به گردشگری حکیمانه تمرکز بر حکمت می باشد.

کلیدواژه ها:

گردشگری هوشمند ، اسلامی ، اخلاق هوش مصنوعی ، پایداری ، معنوی ، دیجیتالی سازی میراث فرهنگی