تحلیل و رتبه بندی زیرساختهای حمل و نقل درون شهری (مورد مطالعه: کلانشهر تبریز)

موضوع و هدف انتخاب بهترین سیستم حمل و نقل عمومی در شبکه های درون شهری بطوریکه تمامی جوانب اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی را در بر بگیرد نیاز به بررسی و ارزیابی دقیقی دارد. از این رو پژوهش حاضر به تحلیل شاخص های موثر و رتبه بندی زیرساخت های حمل و نقل درون شهری در شهر تبریز می پردازد. روش پژوهش برای تحقق هدف پژوهش از روش تحلیل سلسله مراتبی استفاده گردید. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش اجرا -توصیفی- پیمایشی است. برای گردآوری اطلاعات مربوط به مبانی نظری و تجربی از روش کتابخانه ای و برای گردآوری داده ها جهت امتیاز دهی و رتبه بندی از روش میدانی و در قالب پرسشنامه ای که به منظور اخذ نظر خبرگان طراحی شده بود، استفاده گردید. نتایج: نتایج حاصل از تحلیل شاخص ها نشان داد که شاخص های امنیت وسیله نقلیه، مصرف سوخت و انرژی، سرعت انتقال وسیله نقلیه، هزینه سرمایه گذاری در سیستم حمل و نقل، ظرفیت جابجایی مسافر، هزینه استفاده از وسیله نقلیه، تاثیر وسیله نقلیه بر کیفیت محیط زیست، سیاست های کلان دولت و جایگاه وسیله نقلیه در فرهنگ شهروندی به ترتیب بیشترین تا کمترین وزن را به خود اختصاص دادند. نتایج حاصل از امتیاز بندی نهایی و رتبه بندی سیستم های حمل و نقل درون شهری تبریز نشان داد که با توجه به شاخص های موثر و شرایط فعلی ترافیک و آینده قابل پیش بینی، زیرساخت های حمل و نقل مترو، سامانه اتوبوس تندرو (BRT)، اتوبوس و تاکسی به ترتیب بالاترین تا پایین ترین رتبه را در تبریز به خود اختصاص دادند.

کلیدواژه ها:

شاخص های اقتصادی و اجتماعی ، امکانات حمل و نقل درون شهری ، روش تحلیل سلسله مراتبی ، تبریز