بررسی نقش پیشگیری از بیماریهای شغلی در عملکرد اقتصادی GDP ملی و رشد

سلامت نیروی انسانی به عنوان یکی از مهمترین ابعاد سرمایه انسانی نقشی کلیدی در بهره وری سازمانی، عملکرد اقتصادی بنگاهها و رشد پایدار اقتصاد ملی ایفا می کند. در دهه های اخیر، افزایش شیوع بیماریهای شغلی، استرس کاری و غیبت ناشی از مشکلات جسمی و روانی هزینه های قابل توجهی را به سازمان ها و اقتصاد کشورها تحمیل کرده و به یکی از چالش های اساسی بازار کار تبدیل شده است. هدف این پژوهش بررسی نقش برنامه های پیشگیری از بیماریهای شغلی در بهبود عملکرد اقتصادی سازمان ها و تبیین اثرات آن بر رشد تولید ناخالص داخلی (GDP) در سطح ملی است. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور نظام مند منابع علمی و گزارش های رسمی بین المللی است که طی آن مطالعات منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ از پایگاه های معتبر علمی و نهادهای جهانی استخراج و تحلیل شده اند. نتایج پژوهش نشان می دهد که سرمایه گذاری در برنامه های سلامت شغلی از طریق کاهش هزینه های درمانی، کاهش غیبت و حضور غیرمولد کارکنان و افزایش بهره وری نیروی کار، بازده اقتصادی معناداری برای سازمان ها به همراه دارد. همچنین شواهد کلان اقتصادی حاکی از آن است که کشورهایی با رویکرد فعال در پیشگیری از بیماری های شغلی از رشد پایدارتر GDP و کاهش فشار بر نظام های سلامت و تامین اجتماعی برخوردار بوده اند. یافته های این پژوهش تاکید می کند که سلامت شغلی نه تنها یک ضرورت انسانی و اجتماعی، بلکه یک راهبرد اقتصادی موثر برای تقویت رقابت پذیری سازمان ها و دستیابی به رشد اقتصادی پایدار در اقتصادهای دانش بنیان محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

سلامت شغلی ، پیشگیری از بیماری ، بهره وری نیروی کار ، سرمایه انسانی ، رشد اقتصادی ، GDP