بررسی دیدگاه معلمان درباره موانع اجرای برنامه درسی تمام ساحتی

در دهه های اخیر نظام های آموزشی در سطح جهانی با چالشی جدی مواجه شده اند که مستلزم بازتعریف ماهیت یادگیری و فرایند تربیت است. در این چارچوب برنامه درسی تمام ساحتی به عنوان رویکردی نوین مطرح شده است که هدف آن پرورش انسان هایی جامع، خلاق، منتقد و مسئول است. این برنامه با وجود اهمیت و کارآمدی بالقوه اش در مدارس ایران با موانع متعددی مواجه است. بنابراین این پژوهش با هدف بررسی دیدگاه معلمان درباره موانع اجرای برنامه درسی تمام ساحتی در مدارس ایران انجام شده و از روش مرور متون و تحلیل پژوهش های داخلی و بین المللی بهره گرفته است. یافته ها نشان می دهد که موانع اجرای برنامه در سه سطح فردی، سازمانی و کلان نظام آموزشی به شکل هم پوشان و پیچیده بروز می کنند. در سطح فردی، کمبود مهارت ها و پایبندی به باورهای سنتی موجب محدودیت در بهره برداری کامل از برنامه می شود. در سطح سازمانی نظام ارزشیابی آزمون محور، محدودیت منابع و نبود حمایت مدیریتی از اصلی ترین چالش ها به شمار می آیند و در سطح کلان تمرکزگرایی و سیاست های آزمون محور، محدودیت های منابع را تشدید می کنند. بررسی ها نشان می دهد که نگرش مثبت معلمان نسبت به ارزش های برنامه و مشارکت فعال آنان در طراحی و اجرای آن نقش تعیین کننده ای در موفقیت برنامه دارد. پژوهش های پیشین در ایران و دیگر کشورها نیز این یافته ها را تایید کرده اند. بر اساس نتایج بازنگری نظام ارزشیابی، توسعه حرفه ای معلمان، تامین منابع و زیرساخت ها، مشارکت والدین و جامعه و بومی سازی برنامه از جمله راهکارهای موثر برای کاهش موانع اجرای آموزش تمام ساحتی هستند. این مطالعه نشان می دهد که تحقق اهداف برنامه تنها از طریق تغییر نگرش، ارتقای مهارت ها و حمایت ساختاری معلمان ممکن است و می تواند زمینه ساز پرورش نسل هایی خلاق، منتقد، همدل و مسئول در جامعه باشد.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی تمام ساحتی ، دیدگاه معلمان ، اجرای برنامه درسی ، نظام آموزشی