ارائه چارچوب مفهومی به کارگیری هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در مدیریت نگهداری و تعمیرات با تمرکز بر شرکت فولاد غدیر نیریز

تحول دیجیتال و دسترسی گسترده تر به داده های عملیاتی مدیریت نگهداری و تعمیرات را از رویکرد واکنشی به رویکردی پیشنگر و مبتنی بر اطلاعات سوق داده است. هوش مصنوعی و یادگیری ماشین در پایش وضعیت، تشخیص عیب، پیش بینی خرابی و برآورد عمر مفید باقیمانده ظرفیت قابل توجهی دارند؛ با این حال عملکرد مناسب مدل به تنهایی ارزش عملیاتی ایجاد نمی کند. هدف پژوهش تدوین چارچوبی مفهومی برای یکپارچه سازی داده، تحلیل هوشمند، ریسک، تصمیم، اقدام و یادگیری مستمر در مدیریت نگهداری و تعمیرات در زمینه شرکت فولاد غدیر نیریز است. پژوهش کاربردی، کیفی و مفهومی و مبتنی بر مرور ساختار یافته و هدفمند ادبیات و اعتبارسنجی محتوایی چارچوب بود. منابع در محورهای فناوری، نگهداری، تصمیم و استقرار و زمینه صنعتی بررسی و با سنتز مفهومی تماتیک تحلیل شدند. سپس چارچوب توسط شش خبره در حوزه های نگهداری، مدیریت دارایی، تولید و هوش مصنوعی ارزیابی شد. میانگین ارزیابی ۱۵ مولفه ۴.۶۶ از ۵ با انحراف معیار ۰.۴۸ بود و I-CVI همه مولفه ها ۱۰۰۰ به دست آمد؛ میانگین اهمیت اجزا ۴.۷۰ و میانگین ارزیابی روابط ۴.۷۵ بود. بازخوردهای کیفی بر اتصال به CMMS و برنامه ریزی تولید، مدیریت داده های ناقص و نویزی، لحاظ هزینه و ROI، آموزش کاربران و پایش مستمر مدل تاکید داشت. چارچوب نهایی در پنج لایه «آمادگی و حاکمیت داده»، «پایش و تحلیل هوشمند»، «تشخیص و پیش بینی»، «تصمیم گیری و اقدام نگهداری» و «ارزیابی عملکرد و یادگیری مستمر» سازمان دهی شد و بحرانی بودن دارایی، دانش خبره، تفسیرپذیری انسان در حلقه، امنیت حاکمیت مدل و بلوغ دیجیتال به عنوان عوامل عرضی لحاظ شدند. سهم مقاله در معماری یکپارچه داده تا تصمیم تا عملکرد و بررسی کفایت محتوایی آن است نه ابداع الگوریتم جدید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری ماشین ، مدیریت نگهداری و تعمیرات ، نگهداری پیش بینانه ، تصمیم گیری نگهداری ، صنعت فولاد