واکاوی نقش میانجی ترس از جذب توسط رقبا در رابطه میان جهشهای فناورانه و ناپایداری منابع انسانی در شرکتهای دانش بنیان نوپا

شرکتهای دانش بنیان نوپا به دلیل ماهیت پویا و مبتنی بر نوآوری همواره در معرض تغییرات سریع فناورانه و رقابت شدید برای جذب و نگهداشت سرمایه های انسانی قرار دارند. هدف پژوهش حاضر، واکاوی نقش میانجی ترس از شکار شدن نیروی کار توسط رقبا در رابطه میان جهش های فناورانه و ناپایداری منابع انسانی در این شرکت ها است. این مطالعه با رویکرد آمیخته و با مشارکت ۵ نفر از خبرگان کلیدی در کارخانه نوآوری شیراز انجام شد. ابتدا با بهره گیری از روش دلفی فازی از میان ۴۳ چالش، اولیه ۲۵ چالش کلیدی غربالگری گردید. سپس با کاربرد روش دیمتل فازی روابط علی معلولی میان چالش ها مورد تحلیل قرار گرفت. یافته های دیمتل فازی نشان داد که متغیر جهش های بزرگ در فناوری با بالاترین درجه علیت در گروه عوامل علی قرار داشته و به طور مستقیم ترس از شکار نیروی کار توسط رقبا را تشدید می کند. همچنین ترس از شکار با مقدار اهمیت کل ۸.۷۶۸ به عنوان مرکزی ترین گره شبکه شناسایی شد که خود به طور مستقیم بر ناپایداری منابع انسانی اثر می گذارد. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که ترس از شکار نقش میانجی کامل یا جزئی را در زنجیره علی جهش فناوری ترس از شکار و ناپایداری منابع انسانی ایفا می کند. جهش های فناورانه نه به طور مستقیم بلکه از طریق ایجاد ادراک تهدید از دست دادن نیروهای ماهر به رقبا موجب تضعیف پایداری منابع انسانی در استارتاپ ها می شوند. این یافته دیدگاه سنتی اثرات مستقیم فناوری را به چالش کشیده و تاکید می کند که مدیریت اثربخش منابع انسانی در استارتاپ ها نیازمند طراحی سازوکارهای کاهش دهنده ترک خدمت در مواجهه با تحولات فناورانه است.

کلیدواژه ها:

جهش های فناورانه ، ترس از شکار ، کارکنان ، ناپایداری منابع انسانی ، شرکت های دانش بنیان نوپا ، دیمتل فازی ، نقش میانجی