مروری بر چندوظیفگی و تاثیر آن بر مدیریت

با گسترش فشارهای زمانی و تقاضاهای همزمان در سطوح مدیریتی سازمان ها چندوظیفگی به یکی از الگوهای رایج رفتار کاری تبدیل شده است. هدف این مطالعه مرور نظام مند ادبیات علمی درباره پیامدهای چندوظیفگی در محیط کار با تمرکز بر نقش های مدیریتی و بررسی سازوکارهای شناختی و سازمانی مرتبط با اثربخشی مدیریت است. این پژوهش به روش مرور نظام مند ادبیات و بر اساس دستورالعمل پریزما انجام شد. جستجو در پایگاه های گوگل اسکولار، پاب مد و وب سایت های تحقیقاتی با استفاده از ترکیب کلیدواژه های مرتبط با چندوظیفگی و مدیریت سازمان ها صورت گرفت. پس از حذف موارد تکراری و اعمال معیارهای ورود و خروج، مطالعات منتخب بر اساس پیامدهای عملکردی روان شناختی و متغیرهای میانجی و تعدیل کننده طبقه بندی شدند. نتایج نشان داد که افزایش چندوظیفگی در محیط کار با کاهش جریان کاری و کاهش عملکرد روزانه مرتبط است؛ همچنین انجام همزمان وظایف در بستر جلسات سازمانی با افزایش خستگی عمومی، هیجانی و انگیزشی و کاهش عملکرد عینی همراه است. شواهد تجربی حاکی از آن است که استرس شغلی به عنوان سازوکار میانجی در رابطه بین چندوظیفگی و رفاه کاری عمل می کند و اختیارات شغلی می تواند شدت این رابطه را تضعیف کند. علاوه بر این، مطالعات نشان می دهند که چندوظیفگی با تغییر در کیفیت عملکرد، بهره وری و حافظه کاری مرتبط است. ادبیات تجربی نشان می دهد که پیامدهای چندوظیفگی در محیط های سازمانی عمدتا از طریق سازوکارهای روان شناختی تبیین می شوند؛ از جمله کاهش تمرکز عمیق، افزایش خستگی و افزایش استرس شغلی. این یافته ها برای نقش های مدیریتی که مستلزم پردازش اطلاعات پیچیده و تصمیم گیری مستمر هستند، اهمیت ویژه ای دارد. پژوهش های آتی می توانند به طور اختصاصی اثرات چندوظیفگی در سطوح مختلف مدیریت سازمانی را به صورت تجربی بررسی کنند.

کلیدواژه ها:

چندوظیفگی ، مدیریت سازمانی ، فعالیت های متعدد ، اولویت بندی