طراحی الگوی مدیریت کیفیت پایدار مبتنی بر هوش مصنوعی با نقش میانجی یادگیری سازمانی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 41

فایل این مقاله در 27 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IMPEB01_0220

تاریخ نمایه سازی: 10 آبان 1405

چکیده مقاله:

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی مدیریت کیفیت پایدار مبتنی بر هوش مصنوعی با نقش میانجی یادگیری سازمانی انجام شد. با توجه به گسترش روزافزون فناوری های هوش مصنوعی، افزایش پیچیدگی محیط کسب و کار و ضرورت استقرار نظام های مدیریت کیفیت پایدار در سازمان ها بهره گیری از قابلیت های هوش مصنوعی در کنار توسعه یادگیری سازمانی به عنوان سازوکاری موثر برای ارتقای کیفیت، بهبود عملکرد سازمانی و تحقق پایداری از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، کیفی با رویکرد تحلیل مضمون انجام شد. جامعه پژوهش شامل اساتید دانشگاه در حوزه های مدیریت، کیفیت، مدیریت صنعتی، مدیریت دولتی، هوش مصنوعی و یادگیری سازمانی، مدیران ارشد و کارشناسان سازمان های دولتی و خصوصی، متخصصان فناوری اطلاعات و خبرگان حوزه مدیریت کیفیت بود. مشارکت کنندگان با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند و فرایند نمونه گیری تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه های نیمه ساختار یافته عمیق بود و داده های حاصل با استفاده از روش تحلیل مضمون براون و کلارک (۲۰۰۶) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش منجر به شناسایی یک مضمون فراگیر، نه مضمون سازمان دهنده و مجموعه ای از مضامین پایه شد. مضمون فراگیر پژوهش مدیریت کیفیت پایدار مبتنی بر هوش مصنوعی با نقش میانجی یادگیری سازمانی بود. مضامین سازمان دهنده شامل زیرساخت های هوش مصنوعی، قابلیت های هوش مصنوعی، یادگیری سازمانی، رهبری و فرهنگ، کیفیت مدیریت فرآیندها و بهبود مستمر، مدیریت دانش و تصمیم گیری داده محور، پایداری اقتصادی، پایداری اجتماعی و پایداری زیست محیطی بودند. نتایج پژوهش نشان داد که توسعه زیرساخت های فناورانه، به کارگیری قابلیت های هوش مصنوعی در تحلیل و تصمیم گیری، تقویت یادگیری سازمانی، توسعه فرهنگ بهبود مستمر، مدیریت اثربخش دانش، بهینه سازی فرآیندهای سازمانی و توجه همزمان به ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی از مهم ترین عوامل تحقق مدیریت کیفیت پایدار هستند. همچنین یادگیری سازمانی با تسهیل خلق، انتقال و به کارگیری دانش نقش میانجی موثری در تبدیل قابلیت های هوش مصنوعی به بهبود مستمر کیفیت و تحقق پایداری سازمانی ایفا می کند. بر این اساس الگوی ارائه شده می تواند به عنوان چارچوبی راهبردی برای سیاست گذاران، مدیران و تصمیم گیرندگان سازمان های دولتی و خصوصی در طراحی و استقرار نظام های مدیریت کیفیت پایدار مبتنی بر هوش مصنوعی و ارتقای قابلیت های یادگیری سازمانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

علی بشیری نوراله بیگلو

دانشجوی دکتری مدیریت دولتی واحد اردبیل دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران