بررسی تاثیر حکمرانی خوب بر اعتماد سازمانی با نقش میانجی شفافیت اداری در سازمان های دولتی شهرستان اردبیل

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر حکمرانی خوب بر اعتماد سازمانی با نقش واسطه ای شفافیت اداری انجام شده است. در این مطالعه، حکمرانی خوب به عنوان متغیر مستقل، اعتماد سازمانی به عنوان متغیر وابسته و شفافیت اداری به عنوان متغیر میانجی در نظر گرفته شده است. جامعه آماری پژوهش شامل ۳۱۰ نفر از کارکنان ادارات دولتی شهرستان اردبیل بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی است. از آنجا که هدف پژوهش بررسی روابط بین متغیرها و آزمون نقش میانجی شفافیت اداری در ارتباط بین اعتماد سازمانی و حکمرانی خوب می باشد، از رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) استفاده گردید. مدل پژوهش مبتنی بر رویکرد معادلات ساختاری بوده و از نرم افزار AMOS برای آزمون فرضیه ها استفاده شده است. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه حکمرانی خوب ۲۰ سوالی ۵ بعدی کافمن و همکاران (۲۰۱۱) استفاده شد. برای سنجش متغیر اعتماد سازمانی از پرسشنامه مایر دیویس و اسکورمن (۱۹۹۵) استفاده شد که دارای ۳ بعد (قابلیت اعتماد (توانایی)، خیرخواهی، نیت (خوب، صداقت، یکپارچگی)) و ۱۲ سوالی بود. همچنین برای سنجش شفافیت اداری، پرسشنامه ۱۲ سوالی دیوید هیلد (۲۰۰۶) و گریملیک هایسن و همکاران (۲۰۱۳) ۴ بعدی شامل شفافیت افقی، شفافیت عمودی، شفافیت رو به جلو و شفافیت رو به عقب به کار گرفته شد. پاسخ ها بر اساس مقیاس پنج گزینه ای لیکرت تحلیل شدند. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که حکمرانی خوب تاثیر معناداری بر اعتماد سازمانی دارد. شفافیت اداری نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا می کند. این یافته ها می توانند به مدیران سازمان ها در جهت ایجاد بستری مناسب برای رقابت از طریق بهبود شیوه های حکمرانی خوب، اعتماد سازمانی و پرورش شفافیت اداری سازمانی کمک شایانی نمایند. بر این اساس می توان نتیجه گرفت که بهره گیری موثر از حکمرانی خوب و شفافیت اداری می تواند از طریق بهبود فرآیندهای مدیریت دانش به توسعه پایدار سازمان منجر شود.

کلیدواژه ها:

حکمرانی خوب ، اعتماد سازمانی ، شفافیت اداری ، سازمان های دولتی ، نقش میانجی ، مشارکت کارکنان ، کیفیت خدمات دولتی ، پاسخگویی در سازمان های دولتی